... dat vele mensenkinderen, jong en oud, vandaag zeer hebben aan hun verbeeldings- en inlevingsspieren, ligt niet aan hen. Maar aan hetgeen hen voorgeschoteld wordt.
Er mag heden ten dage wel een serieuze bete tegengas gegoven worden, zal ik dan zeggen.
Aldus Merel de Vilder Robier, en dat tegengas, daar dragen we hier bij Aanlegplaats graag aan bij.
Om te beginnen door – dat is lang geleden – Chrétien Breukers nog eens aan het woord te laten. Hij brandt boek en voorstelling van Roxane Van Iperen af. Het is een hiaat in onze belezenheid, maar haar werk kennen we niet en we hebben dan ook geen mening. Breukers wel. En we selecteren hem hier enkel omdat ons soms een heimwee overvalt naar de tijd dat schrijvers gewoon ruzie maakten, zoals echte mensen.
Echte mensen maken fouten. En rechtsomkeer. Zo observeert Vincent Merckx.
En vroeg of laat gaan ze ook nog eens dood. En verdwijnen. Als een wolk in het water, zoals de vader van Victor Frölke.
Het is nog even wachten op Pasen.
Maar eerst dus:
Bij teveel openlijke liefde voor de natuur, zo zei Van Iperen bijna letterlijk, had je te maken met naarlingen die voor ‘een sterke leider’ waren. Ik voelde de neiging opkomen keihard in lachen uit te barsten, maar het devote en muisstille publiek dwong me het binnen te houden.
Uit ROXANE VAN IPEREN Maakt van broddelig essay een nóg broddeligere theatershow op De Nieuwe Contrabas
… hij surplacete zo lang mogelijk voor het stoplicht, alles om toch maar geen voet op de grond te moeten zetten. Toen de zwaartekracht leek te zullen winnen, begon hij een rondje te draaien rond zijn as, ook hij wist dat het belangrijk is om in beweging te blijven.
nu zijn we helemaal van je af pap
je bent los
er is niets meer van je over
Lees Laatste Uitvaart verder bij Viktor Frölke
Aanlegplaats 