Ter relativering (vangst # 84)

Relativeren is ordenen. Er bestaan clichés over professoren en artiesten als zouden zij verstrooide chaoten zijn. Of is hun soort orde te confronterend? Orde die buiten de lijntjes kleurt. Ook in de verse vangst drie blogs die relativeren en de dingen weer in verhouding zetten, in perspectief plaatsen. Gert-Jan van den Bemd vertelt over deMeer lezen over “Ter relativering (vangst # 84)”

Een scheet tegen de waanzin (vangst # 83)

Of het nu de wereld is die gek wordt, of wij zelf, er blijken mensen te zijn die 24 uur aanschuiven om een kist te groeten waarin een symbool ligt, en anderen die genummerde lijken in een massagraf schuiven terwijl een raket haast op een kerncentrale valt. Het is herfst, de tijd van de blues,Meer lezen over “Een scheet tegen de waanzin (vangst # 83)”

Wanneer is iets zichzelf? (vangst # 82)

Soms fonkelt de herfsttrompet al aan de horizon. Bladeren krullen, verschrompelen, vergelen. De sapstroom wordt slomer. Tom Wouters, een van de bloggers in deze vangst, zoekt al een poos een rijmwoord op herfst. Doctorandus P is daar in geslaagd: ‘Driewerfst hoera.’ Sommigen vinden de herfst een treurig seizoen waarin alles oud wordt, vervalt en tenslotteMeer lezen over “Wanneer is iets zichzelf? (vangst # 82)”

Openbare plaatsen vol geluk: de vangst van Vera Ikuni Chioma

De eerste blog die ik koos is van Jan van Mersbergen. Hij bespreekt zijn kanshebbers voor de Nobelprijs voor Literatuur. Ik hou er gewoon van als mensen genieten van het lezen van boeken van een bepaalde auteur. Iedereen die schrijft, heeft een ander idee heeft van wat literatuur is. Ik vind het ook interessant omMeer lezen over Openbare plaatsen vol geluk: de vangst van Vera Ikuni Chioma

Het volume van de magie (vangst #81)

‘Back to reality’, schreef mijn baas deze week. Een van de ergste geboden ever. Onze bloggers weten dat. Zij begrijpen de nood aan fantasie en laten zich in hun denken, schrijven én leven niet beknotten door de grenzen van de werkelijkheid. Nu september nadert, voeren ze het volume van de magie nog eens op. HetMeer lezen over “Het volume van de magie (vangst #81)”

Het blauwe uur (vangst #80)

Het is altijd moeilijk om uit de veelheid aan sterke verhalen in onze haven er drie te selecteren. Zelden zoek ik op voorhand naar onderlinge verbanden en soms zijn die er ook niet. Als er in de selectie van deze week één rode draad zit dan is het lichtvoetigheid. Ondanks de beladen thema’s.  We bijtenMeer lezen over “Het blauwe uur (vangst #80)”

Op het bankje (vangst #79)

Je treft in onze haven in deze periode meer luchtige en goed geschreven vakantieverhalen aan dan dat er wespen komen aanschuiven bij de buitenfeestdis, maar die verhalen laten we je deze week maar even zelf uit het warme water vissen. Onze aandacht werd namelijk getrokken door drie net zo luchtige, maar bijzonder indringende stukken overMeer lezen over “Op het bankje (vangst #79)”

Langs achter gepakt (vangst #78)

Twee onlangs aangemeerde schepen op Aanlegplaats ontmoeten in deze vangst een zeer ervaren blogger. Samen voorzien ze ons van nieuwe perspectieven, frisse inzichten en stof tot nadenken. Niet over Grote Menselijke Gevoelens deze keer, nee, het overkoepelend thema betreft een zeer specifieke gewaarwording: langs achter besprongen worden door een dier. Of de aanval komt vanuitMeer lezen over Langs achter gepakt (vangst #78)

De vangst van Lise Delabie (vangst #77)

Ons leven is irrelevant. Niet mijn woorden, maar die van Kundera in de openingspagina’s van ‘De ondraaglijke lichtheid van het bestaan’. Doordat alles maar één keer gebeurt, verliest ons leven alle zwaarte, elke betekenis. Net wanneer ik dreig ten onder te gaan aan die ondraaglijke lichtheid, bots ik op de volgende drie reddende blogs. HunMeer lezen over “De vangst van Lise Delabie (vangst #77)”

Lise Delabie, het interview

U kent haar misschien alleen tussen haakjes – ze recensent literatuur bij Humo als (ld) – maar Lise Delabie verdient haar naam ten volle. Niet alleen als voormalig chef boeken bij Cutting Edge en als recensent bij ‘de lage landen‘ en Humo. In tegenstelling tot wat het cliché wil kan ze ook geweldig goed schrijven.Meer lezen over “Lise Delabie, het interview”