Als de evolutie te snel gaat (vangst #278)

De menselijke soort wil vooruit, maar de mens treuzelt. Hup, stoppen met die 40-urige werkweek: ga luieren, neem desnoods een hobby! Nee, maar m’n emails dan? Mijn emails kunnen niet zonder mij! Weg met die lidwoorden, voert met de dt’s! Maar m’n identiteit dan? Mijn gevoel van zelf? Wie ben ik als ik mij nietMeer lezen over “Als de evolutie te snel gaat (vangst #278)”

De vangst van Oud Zeikwijf (#276)

Mijnheer Oud Zeikwijf stapt de woonkamer binnen. “Wat ben jij aan het doen?”OZ: “Wikipedia aan het lezen.”Mijnheer OZ draait zich om en loopt weg. Hij weet: dit gaat uren duren. Wikipedia is het hol van Alice. Ik val erin en kom er niet meer uit. Maar het literaire gehalte dan? Zult u roepen. Dat isMeer lezen over “De vangst van Oud Zeikwijf (#276)”

Oud Zeikwijf, het interview

Eenmaal uit de Conradstraat bracht ik mijn ezelin en mijn 30 gehandicapte kippen onder tegenover een andere mastodont van het Rijk: de Oranjekazerne aan de Sarphatistraat. Daar aan de overkant, langs een water dat in de bocht, gelijk een beek, een zacht begroeide oever had, bevond zich in die tijd een klein groen niemandsland, eenMeer lezen over “Oud Zeikwijf, het interview”

Helf helf helf, mijn sense of self! (vangst #274)

Dat onze bloggers niet altijd trouw blijven aan hun identiteit, weten we ondertussen. Maar de schrijvers van deze week doen er nog een schepje bovenop: ze stellen hun gevoel van zelf openlijk ter discussie, als ware het een stuk volvette kaas in de brandende zon. Vergankelijk en ongrijpbaar, maar o zo verleidelijk. Rein Hannik wisseltMeer lezen over “Helf helf helf, mijn sense of self! (vangst #274)”

Of gewoon blijven zitten (vangst #269)

To rust or not to rust? Dat is deze week de vraag op Aanlegplaats. Enerzijds is daar het kamp van de avonturiers. Zo is Ingrid Vanderkrieken onlangs ondanks zichzelf begonnen als (Duitstalige!) gids in een zinkmuseum. En deed Herman Loos mee aan een ultraloop (spoiler alert: het was vreselijk en hij gaat het gewoon nogMeer lezen over “Of gewoon blijven zitten (vangst #269)”

Gewoon doen, lieve schat (vangst #264)

Hier mag het: schelden op de geschiedenis, debacles uit je persoonlijke geschiedenis reconstrueren en met weemoed terugdenken aan die geschiedenis (ook al is het nu beter). Drie vrouwen schrijven eigenzinnig over vrouwendingen. Merel de Vilder Robier leest ‘een tranentrekkend, doch ondraaglijk semplistisch boek uit het Davidsfonds’, Els Claessens heeft last van de menopauze op een manier waarMeer lezen over “Gewoon doen, lieve schat (vangst #264)”

Oud Zeikwijf

Oud Zeikwijf is een Française die via een grootse en meeslepende omweg in Amsterdam beland is. Soms blogt ze over haar levenspad, vaker met scherpe spot over dingen in de maatschappij die haar wel of niet aanstaan. Organiseerde ooit het Blogbal als tegenhanger (en op 200m afstand) van het Boekenbal. Voor, jawel, bloggers. De mediaMeer lezen over “Oud Zeikwijf”

De vangst van René van Densen (#263)

Ik ben niet echt meer een blogstruiner. Veel schrijvers die ik nog volg, ook degenen in boekvorm op de leesstapel in mijn toilet, ken ik ook zo wat als Realiteitsmens, als wezen dat zich buiten het huis in de werkelijkheid manifesteert en waar je, al dan niet met een pint erbij, een gesprek kunt voeren.Meer lezen over “De vangst van René van Densen (#263)”

René van Densen, het interview

René van Densen (1978) is schrijver, dichter én (hoera!) blogger. In zijn Nederlandse periode was hij nachtburgemeester van Tilburg. In zijn Belgische periode was hij een van de bezielers van Onafhankelijk (Cultuur)Podium voor Pessimisme Droef. Op zijn website verklaart hij zichzelf mafkees. En misschien is hij dat nog wel het meest: zelfverklaard. René van DensenMeer lezen over “René van Densen, het interview”