Eenmaal uit de Conradstraat bracht ik mijn ezelin en mijn 30 gehandicapte kippen onder tegenover een andere mastodont van het Rijk: de Oranjekazerne aan de Sarphatistraat. Daar aan de overkant, langs een water dat in de bocht, gelijk een beek, een zacht begroeide oever had, bevond zich in die tijd een klein groen niemandsland, eenMeer lezen over “Oud Zeikwijf, het interview”
Auteur archief:marjonmeijer
Helf helf helf, mijn sense of self! (vangst #274)
Dat onze bloggers niet altijd trouw blijven aan hun identiteit, weten we ondertussen. Maar de schrijvers van deze week doen er nog een schepje bovenop: ze stellen hun gevoel van zelf openlijk ter discussie, als ware het een stuk volvette kaas in de brandende zon. Vergankelijk en ongrijpbaar, maar o zo verleidelijk. Rein Hannik wisseltMeer lezen over “Helf helf helf, mijn sense of self! (vangst #274)”
Of gewoon blijven zitten (vangst #269)
To rust or not to rust? Dat is deze week de vraag op Aanlegplaats. Enerzijds is daar het kamp van de avonturiers. Zo is Ingrid Vanderkrieken onlangs ondanks zichzelf begonnen als (Duitstalige!) gids in een zinkmuseum. En deed Herman Loos mee aan een ultraloop (spoiler alert: het was vreselijk en hij gaat het gewoon nogMeer lezen over “Of gewoon blijven zitten (vangst #269)”
Gewoon doen, lieve schat (vangst #264)
Hier mag het: schelden op de geschiedenis, debacles uit je persoonlijke geschiedenis reconstrueren en met weemoed terugdenken aan die geschiedenis (ook al is het nu beter). Drie vrouwen schrijven eigenzinnig over vrouwendingen. Merel de Vilder Robier leest ‘een tranentrekkend, doch ondraaglijk semplistisch boek uit het Davidsfonds’, Els Claessens heeft last van de menopauze op een manier waarMeer lezen over “Gewoon doen, lieve schat (vangst #264)”
Oud Zeikwijf
Oud Zeikwijf is een Française die via een grootse en meeslepende omweg in Amsterdam beland is. Soms blogt ze over haar levenspad, vaker met scherpe spot over dingen in de maatschappij die haar wel of niet aanstaan. Organiseerde ooit het Blogbal als tegenhanger (en op 200m afstand) van het Boekenbal. Voor, jawel, bloggers. De mediaMeer lezen over “Oud Zeikwijf”
De vangst van René van Densen (#263)
Ik ben niet echt meer een blogstruiner. Veel schrijvers die ik nog volg, ook degenen in boekvorm op de leesstapel in mijn toilet, ken ik ook zo wat als Realiteitsmens, als wezen dat zich buiten het huis in de werkelijkheid manifesteert en waar je, al dan niet met een pint erbij, een gesprek kunt voeren.Meer lezen over “De vangst van René van Densen (#263)”
René van Densen, het interview
René van Densen (1978) is schrijver, dichter én (hoera!) blogger. In zijn Nederlandse periode was hij nachtburgemeester van Tilburg. In zijn Belgische periode was hij een van de bezielers van Onafhankelijk (Cultuur)Podium voor Pessimisme Droef. Op zijn website verklaart hij zichzelf mafkees. En misschien is hij dat nog wel het meest: zelfverklaard. René van DensenMeer lezen over “René van Densen, het interview”
Wat is een droom, wat is waar? (vangst #258)
Wat een wereld! De krantenkoppen doen ons terugverlangen naar niet zo lang geleden, toen fake news het probleem was. ‘Het zijn monsterlijke tijden’, citeert Wendy Kroy, in navolging van de premier, Gramsci. Temidden van chaos en waanzin is de voorspelbaarheid van zotte dromen een welkome afwisseling. Vincent Merckx ziet zijn grootmoeder terug, in een stukjeMeer lezen over “Wat is een droom, wat is waar? (vangst #258)”
De man met de spiegel (vangst #253)
Een vrolijke kerstvangst, dat is alles wat we wilden. Echter, de staat van de wereld, de condition humaine, etc. Het leven is nu eenmaal geen ponykamp, zelfs niet met kerst. Wat zeggen we, het lijkt eerder alsof de feestverlichting en zeemzoete deuntjes ons menselijk lijden extra in de verf zetten! Loïs Blank van Hard//hoofd isMeer lezen over “De man met de spiegel (vangst #253)”
De vangst van Kimme Tigra (#250)
Blogs die ik toch wekelijks tracht te vangen zijn die van Byzeebroek – de dochter van Kamagurka – en de verzen van Johan Sebastiaan Stuer, huisdichter van de Humo. Byzeebroek (Zij heet in het echt Aurelie Zeebroek) ontdekte ik pas een paar maanden geleden. Ik vind het lachen, wat ze schrijft. Er zit veel absurditeitMeer lezen over “De vangst van Kimme Tigra (#250)”
