
Deze week snijden we bij Aanlegplaats een belangrijk thema aan: lichaamsdelen. Lichtjes onderschat in het digitale tijdperk maar nog altijd een absolute must voor de hedendaagse urban warrior. Of niet dan? René van Densen wordt geconfronteerd met een missende neus, Marieke Groen met een gebroken hart (letterlijk!) en Sam Sterckx adviseert om te slaan, tot de huid littekens op littekens vormt. Veel leesplezier!
Hij zegt dat hij hiern gnistermen nog wahs en thoen haf hij sijn neuf noh. Dus of die miffgiem hiew gewowmem if. Ik zeg dat ik helaas geen neus gevonden heb. Ik kijk in alle hoeken van de etalage en bij de kassa, ik check ook de lades waar we gevonden voorwerpen opbergen. Er ligt een vikingschat, een lanceercode, een oud vergeeld lot, een dode papegaai, een nieuwe winkelruit, een paarlen oorbel, een roze hoepel, een bescheiden klavecimbel, een zingend vogelbekdier, het duistere noodlot van honderddrieënveertig slechtgestemde zeemannen, vier kleine schroefjes die ooit eens op avontuur besloten te gaan, de tweede van een eenhoorn, een vermiste vijfde verdieping, het einde van alle begin, een staal van sjaalwol, een sjaal van staalwol, nog een roze hoepel, hoe komen al die roze hoepels hier toch steeds, vijf cijfers vier, hoeven van een pandapaard, snijdend scherpe passages en een roze hoepel. Maar geen neus.
Uit: Neus op René van Densen
Er werden verpakkingen opengescheurd, naalden gezet, manchetten omgegespt, een hartfilmpje gemaakt. Wat ruikt het hier lekker naar citroen, zei de knapste ambulancebroeder (niet weer meteen verliefd gaan worden, zei ik tegen mezelf) en ik antwoordde: dat zijn de citroengeraniums, goed tegen muggen. Mijn bloeddruk was 197. Ik werd op de brancard gegespt en de lift in gereden. Niks aan de hand hoor, riep ik lachend tegen een buurvrouw die net de lift uit stapte, het ziet er erger uit dan het is.
Uit: Hart op Marieke Groen
Breek de poot van het tafelmeubel af, smeer de rug in met kruidnagelextract en blijf slaan. Tot de huid littekens op littekens vormt. Vergeet de ogen te sluiten wanneer de zoveelste projectie je opslorpt. Vergeet te ademen en te denken dat niemand echt iets weet. Pak de mok vast en probeer het koffiedik te voorspellen. Ga op zoek naar de liefde die je niet kunt vinden.
Uit: Kots nr. 295 op Kotsen op Woensdag
