
Een korte vangst deze week, want we hebben wel wat beters te doen.
Beginnen doen we in de sauna, waar Mark Nankman filosofeert over collega’s tegenkomen. Collega’s! Daar weet Anton Voloshin ook alles van. Hij schreef onder de titel Antipauzes een serie microverhalen over lunch- en rookpauzes – aangrijpend en hilarisch. Er zijn er met seks, maar wij kozen hier uiteraard voor de filosofie. En tenslotte gingen we shoppen bij Merel de Vilder Robier, die in een koffiebar haar eigen werk herleest en er vertrouwen in krijgt. Allé hop dan maar!
We zijn allemaal naakt geboren. Collega’s ongetwijfeld ook, maar met hen moet ik nog sparren, vergaderen en projecten doen.
Uit: Bloot te wezen op Verwoede noten
Hun rookpauzes nemen de twee Lena’s altijd samen. De ene heet Lena De Boer en is 23 en de andere heet Lena Taverniers en is 46. Op klokslag 10:30 gaan ze naar buiten. Lena De Boer werkt op de verkoopafdeling, Lena Taverniers werkt op legal. De Boer rookt Pall Mall, Taverniers Belga. Op die tien minuutjes hebben ze het steeds over filosofische onderwerpen.
(…)
De Boer: “Is een collectieve verkeerde herinnering even waar als een collectieve vergeten herinnering?”
Taverniers: “Wie was de grootste basic bitch onder de filosofen en waarom was het Rawls?”
A²+B² = X² uit Antipauzes op Onklare taal
Ik heb truken om mezelf te mobiliseren. Ik las daar in de drukte tussen mensen & baby’s & lunchgasten & keukenpret en ik was blij.
’t Is hevig, mijn werk, heftig, wild & anarchistisch.
’t Is ik, ’t is van ik.
Ik ontpop.
’t Is schoon.
’t Verdient Publicum, in groten getale.
