De vangst van Vitalski (vangst # 64)

Een fijne blog is die van Jan van Mersbergen, de Amsterdammer die onder het pseudoniem Frederik Baes al diverse toffe thrillers schreef, maar die in Vlaanderen eerder gekend zal zijn om zijn diverse interviews met literatoren voor De Morgen. Al een geruime tijd publiceert hij op zijn blog met hoge regelmaat korte maar inzichtelijke boekenrecensies.Meer lezen over “De vangst van Vitalski (vangst # 64)”

Vitalski, het interview

In het land der bloggers kan er maar één de koning zijn en dat is Don Vitalski. Nieuwsgierig naar de inzichten van de Don belde ik op een mooie lentedag aan, gewapend met de drie standaardvragen van Aanlegplaats. Omdat de zon reeds uit de tuin was verdwenen, lieten we de uitnodigende hangmat links liggen enMeer lezen over “Vitalski, het interview”

In het land van de zevenjarigen (vangst #62)

Voor de meeste schrijvers kent de achteruitkijkspiegel geen geheimen. Deze week leunen de drie voor u geselecteerde bloggers achterover in de hangmat van een gelukzalige jeugd. Philippe Clerick haalt in zijn sprankelende stijl herinneringen op aan de mooiste film die hij ooit zag. Vincent Merckx – nieuw in onze haven – maakt meteen indruk metMeer lezen over “In het land van de zevenjarigen (vangst #62)”

De vangst van Christophe Vekeman (vangst # 60)

Graag haal ik drie namen uit mijn fuik van mensen die erin geslaagd zijn om mijn kalme vooroordeel dat bloggers louter lieden zouden wezen die zich in de moderne tijd en bij uitbreiding het leven voelen als een vis in helder water vakkundig weerleggen. Ik hou van schrijvers die voortdurend dreigen te verdwalen in datMeer lezen over “De vangst van Christophe Vekeman (vangst # 60)”

Christophe Vekeman, het interview

Op een zondag in maart deed in hartje Gent een cowboy de deur van een fraai herenhuis open en liet me binnen. Het is hier dat de grote stilist Christophe Vekeman al ruim twee decennia aan zijn eigenzinnig oeuvre werkt – zeventien titels ondertussen. De ontvangst was hartelijk en ik betrad schoorvoetend de woonkamer. OveralMeer lezen over “Christophe Vekeman, het interview”

De terugkeer van de luchtschipbouwers (vangst #57)

Iedereen die jong was in de jaren zeventig en niet uit overtuiging met een Volga reed, herinnert zich nog de angst voor de Russen. Het was volop Koude Oorlog. Atoombommen stonden klaar in achtertuinen aan beide kanten van de ideologische grens. Maar het meest afschrikwekkende wapen van de communisten was toch de kussen vol opMeer lezen over “De terugkeer van de luchtschipbouwers (vangst #57)”

Met de volumeknop op 1 (vangst #53)

De drie blogposts die deze week door de havenmeester van dienst werden opgevist zijn odes. Een ode aan een vriendschap. Een ode aan 4’33’’ stilte. En een ode aan wilde dromen. In een ontroerend mooi stuk schrijft Martin Pulaski over Rita, een dierbare vriendin die is gestorven. In enkele beklijvende paragrafen schetst hij hoe waardevolMeer lezen over “Met de volumeknop op 1 (vangst #53)”

De dinsdag na blauwe maandag (vangst #50)

Families: we dragen ze altijd met ons mee. In de vangst van deze week spelen ze een grote rol. Soms op de achter- en soms op de voorgrond. Zoals in het echte leven, quoi. In een lillend stuk vol ingehouden woede deelt Anton Voloshin rake klappen uit aan politici van diverse pluimage, de Vlaamse volksaard,Meer lezen over “De dinsdag na blauwe maandag (vangst #50)”

De vangst van Jan Scheidtweiler (#47)

Het moeten niet altijd doortimmerde meningen of een gevatte reactie op het coronabeleid te zijn. Soms beleef je meer plezier aan een goed geschreven tranche de vie dan aan een indrukwekkend essay over Spinoza. Dat lijkt ook de insteek van de Sprekershoek te zijn. In zijn jongste blogpost weet blogger Erik zelfs van een writersMeer lezen over “De vangst van Jan Scheidtweiler (#47)”

Jan Scheidtweiler, het interview

Er zijn mensen met familienamen waarvan je hoopt dat ze het tot ambassadeur in veraf gelegen koninkrijken gaan schoppen. Jan Scheidtweiler heeft zo’n naam. Maar een brede interesse in economie en journalistiek voorkwam een schitterende carrière in de diplomatie en zorgde ervoor dat het Belgische corps zich in het buitenland met minder welluidende namen alsMeer lezen over “Jan Scheidtweiler, het interview”