De vangst van Alexander Deprez (vangst #268)

Terwijl de lente nu echt begint te doen alsof hij of zij lente is, kiest Alexander Deprez stukken van Julie Cafmeyer, Katrien Scheir en Lies Jo Vandenhende. Je zou kunnen stellen dat ze allemaal over identiteit gaan. Julie Cafmeyer wil parttime iemand anders zijn, zoals een acteur tussen de kantooruren Hamlet repeteert en Estragon wordtMeer lezen over “De vangst van Alexander Deprez (vangst #268)”

Alexander Deprez, het interview

Wij ontmoeten elkaar ‘s ochtends in de l’Entrepot du Congo aan de kaaien. Menselijk plekje aan het stuk Zuid dat nog niet veranderd is in een Minecraftwijk. In de wandspiegeltjes zie ik dat Alexander er al zit. Dat ik mijn haar had moeten kammen. Dat het nog vroeg is voor een vol café en ookMeer lezen over “Alexander Deprez, het interview”

Onverwachte vangsten (vangst #267)

Een vangst over onverwachte vangsten. Past voortreffelijk in het begin van de lente met haar buien en grillen en plots een uur vooruit en stralen vitamine D door kieren waarvan je niet meer wist dat ze bestonden en vrienden uit hun winterslaap nog bleek maar blozend op terrasjes. De jingle van de ijsjeskar vlak voorMeer lezen over “Onverwachte vangsten (vangst #267)”

Praktische informatie van Algemeen Nut (vangst #262)

Met welke vitamientjes voorkom je voorjaarsmoeheid? Overleef je de laatste winterepidemie best met een grog op basis van rum of neem je beter een potje brandnetelthee? Gaat het volgende week sneeuwen of wordt het tropisch lenteweer? Welke jas moet je dezer dagen dragen? En wanneer begin je best met detoxen, voor of na de maaltijd?Meer lezen over “Praktische informatie van Algemeen Nut (vangst #262)”

Tussen twee strofen door (# vangst 257)

Een dichter sterft rond Kerst. Daarna kan je schaatsen op de vennen en plots valt de sneeuw in vlokken als eieren zo groot. Op de radio hoor je over de wereldbrand en dat de blaaskaak met de oranje lok nieuwe landen wil kopen als een kilo appeltjes en nog wat later doet de zon alMeer lezen over “Tussen twee strofen door (# vangst 257)”

Gaten stoppen is verleden tijd (vangst #252)

Ter voorbereiding van gedwongen familiereünies met luid getaterwater en geleuk, trauma’s onder de mat geveegd en eten wat de doofpot schaft, kleffe vla en opvulblabla die angstvallig moet vermijden dat de bomma racistische liedjes begint te zingen na haar derde glas, schenken wij u ideeën over de taal en het weefsel. Interessante weetjes, handige tips,Meer lezen over “Gaten stoppen is verleden tijd (vangst #252)”

Ach wereld (vangst #248)

De wereld draait door en de mensen zijn gek maar dat levert gelukkig goed voer onze haven. Suzanne Brink ziet geesten als ze fietst door een hip parkje. Sjors buigt zich over de moeilijke Moerdijkse vraagstukken en Kimme Tigra beschrijft vrolijk de dystopie met fitnessvolk en midlifecrisismacho’s. Ik fiets over de Oosterspoorbaan in Utrecht, eenMeer lezen over “Ach wereld (vangst #248)”

Meer moet dat niet zijn (vangst #241)

Gouden raad van Tante Kaat op een dinsdag in de herfst. De bomen kleuren al amber, mahonie, koper. Verslik u niet in uw Espresso Macchiato, slurp geduldig met genotvolle slokken, proef het zachte schuim. Dat je niet moet moeten, behalve doodgaan op het einde. Hoe je dan misschien wel meer betekenis geeft aan alles, schrijft JoeMeer lezen over “Meer moet dat niet zijn (vangst #241)”

De vangst van Runa Svetlikova (vangst #233)

We teach life, sir, van Rafeef Zadiah, vrij vertaald en geplaatst door Laura Buelinckx op Ministerie van Hysterie op 24/09/2024. Dat die miserie maar blijft doorgaan, je wordt er moedeloos van. Dat mensen erover blijven schrijven, blijven (re)ageren, dat is dan weer hoopvol. Het is tenslotte de stilte die echt moordend is. René Van Densen.Meer lezen over “De vangst van Runa Svetlikova (vangst #233)”

Runa Svetlikova, het interview

Waar de dichteres Runa Svetlikova woont, bloeit er salie en pronken rode besjes tussen het groen. Drijven romige wolken voorbij, achtervolgd door een kudde luchtschaapjes. Vliegtuigen scheren zo laag voorbij dat je aan hun buik kan kietelen als je op een tabouretje op de nok van het dak zou staan. Goederenwagons en de intercity naarMeer lezen over “Runa Svetlikova, het interview”