BRUGGE — vrouwen van papier bibliotheek (foto Davy Coghe) / Lisa Ottenburgh Teksten in een mistige sfeertje, het past wel nu we doden en spoken hebben gevierd en de herfst zich helemaal laat gaan. Kristien Bonneure vertelt over een expo gewijd aan de vrouwen met wie Guido Gezelle correspondeerde. Kamermeiden, opstandige kloosterzusters en adellijke besjes,Meer lezen over “Guido’s dames, een metamorfosemachine en een konijn (vangst #195)”
Auteur archief:Katrien Scheir
Stem Leven (vangst #190)
Verkiezingskoortsrood en kiespotloodrood. Schaamrood van uitslag en uitslagen. Het Rode Gevaarrood. Verliefde blos- en rozenrood, rode oortjesrood, rooie cijfersrood, roodborstjesrood, rode loperrood. Bordeauxwijnrood en roestrood,het vuur van de wingerd in de herfst. Vergoten bloed dat drupt en drupt, wat een rood is dat precies en waarvoor dient het? Mark Reugebrink duidt waarom de AfD (extreemMeer lezen over “Stem Leven (vangst #190)”
Grondig (vangst # 172)
Bloggen over de bodem en de gronden van bestaan. Anne Broeksma vertelt weer over de aarde met haar mooie weemoed. Ze getuigt van volkstuintjes, wil boompjes redden uit de wildernis. Ze beschrijft stillevens met regentonnen en urinoirs vol spinnenwebben – godvergeten kunst. Gerbrand Bakker bromt met fonkelende ironie over hoe zijn tuin een eigen levenMeer lezen over “Grondig (vangst # 172)”
Niets is wat het lijkt (vangst # 170 )
Deze week reiken 3 bloggers alternatieven aan voor al uw vastgeroeste voorstellingen en dichtgevroren denkkaders. Omdat niets is wat het lijkt. Sarah De Grauwe toont dat vakantie ook zonder kunst, zintuiglijk genot of natuurbeleving kan. Tom Wouters vindt schatten op een boekenkraampje vol vieze, versleten, gedateerde boeken. Jan Devriese droomt over het leven parallel aanMeer lezen over “Niets is wat het lijkt (vangst # 170 )”
Taal als mes (vangst #168)
Salman Rushdies boek Mes ligt op salontafels, nachtkastjes en knieën in treincoupés. Het boek waarin hij niet alleen verslag doet van de gruwelijke mesaanval die hem aan een oog blind maakte, maar ook de liefde bezingt en taal als een mes ziet dat de wereld kan opensnijden en de waarheden ervan blootleggen. Reden genoeg voorMeer lezen over “Taal als mes (vangst #168)”
Er moet just niks (vangst #157)
Deze week serveren wij u blogs die op het eerste zicht niets met elkaar gemeen hebben.Droogjes somt Caro Van Thuyne op wat er allemaal van de ander moet. De lijst is taai en lang. Met als ondertoon de dooddoener ‘doe maar al gewoon’. Wat zou er gebeuren als al dat moeten vervangen wordt door ‘willen’?Meer lezen over “Er moet just niks (vangst #157)”
Met de hand gemaakt (vangst #152)
Dat wij geen machines zijn met radartjes, plastieken draden en een blinkend moederbord- al gaan steeds meer lieden dat geloven- maar dat wij daarentegen uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan, dat vertellen de volgende dames. Knappe dames die weten dat we nog uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan enMeer lezen over “Met de hand gemaakt (vangst #152)”
De vangst van Virginie Platteau (#vangst 150)
Ik heb al heel lang veel bewondering en waardering voor het werk van Kristien Bonneure. Met haar deel ik een grote liefde voor en koestering van stilte in alle facetten. Zij is in haar schrijven en haar werk zo trefzeker, zo productief, veelzijdig, inzichtelijk, kwetsbaar, discreet en no-nonsense. Altijd nieuwsgierig ook, ze legt verbanden enMeer lezen over “De vangst van Virginie Platteau (#vangst 150)”
Virginie Platteau, het interview
foto: Luc Gordts 2 januari 2024, rust? Drukdrukdruk-statussen van roodaangelopen dikbuikooms sterven weg. Ook: het gepoch van hooghartige nichten. Het gekwebbel der tantes, ze plamuren elke pauze. Vetes, erfeniskwesties, bokshandschoenen als dooie mussen door de ruimte, gekrakeel, familiale veldslagen, vuurwerk en afgerukte oorlellen, bange huilhonden, sirenes. Alles dooft uit tot hopelijk een jaar van rustMeer lezen over “Virginie Platteau, het interview”
Martin Pulaski (vangst #147)
De laatste blogpost op Hoochiekoochie is een in memoriam. Het is nog geen zes weken oud, en van ziekte bij Martin Pulaski zelf was nog geen sprake. Hoogstens van ongemak. En zie nu. Vandaag neemt de wereld afscheid van hem. The last of the gentlemen. Twee decennia lang hoochiekoochie, waarin hij schreef over film, muziek,Meer lezen over “Martin Pulaski (vangst #147)”
Aanlegplaats 