Dat wij geen machines zijn met radartjes, plastieken draden en een blinkend moederbord- al gaan steeds meer lieden dat geloven- maar dat wij daarentegen uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan, dat vertellen de volgende dames. Knappe dames die weten dat we nog uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan en zich wagen aan een niet voorgekauwd of berekend prakje tekst.
Margot ten Caat getuigt over menselijk ongezond doen, een gezonde verademing nu iedereen aan intermittent fasting doet, havermelk drinkt à volonté en avocado-olie in z’n slaatjes mengt. Ruth Lasters deelt een tip voor leerkrachten waar ook de rest wat aan heeft: kijk elkaar eens om de beurt diep in de ogen. Je hoeft niet alleen met je chromebook of de koffiemachine te praten (Margot en Ruth zijn nieuw in onze haven!) Ten slotte licht Katrin Van de Velde een tipje van de sluier op van impressies die alles behalve machinaal aandoen. Integendeel: ze getuigen van lekker kwetsbaar mens zijn (Katrin is daarentegen een echte ancien).
‘Sinds 23-jarige zoon Max klaar is met chemo, kiwi’s eet en groene thee drinkt, HIJGT HIJ…… IN MIJN NEK “toe, moedertje rook niet zoveel.” “toe, moedertje drink niet zoveel.‘
(n.v.d.r.: en nu komt er iets spannends)
uit: Kiwi en Co van Springvlo
‘Als je elke leerling eerst indringend in de ogen kijkt, confronteer je jongeren met je eigen mens-zijn. Dat lijkt misschien overbodig, maar is het helaas niet in drukke groepen. Het is soms essentieel om even te benadrukken dat er geen robot voor de klas staat, maar een menselijk wezen dat respect nodig heeft om te kunnen werken.‘
uit: DE KLAS AANZETTEN: klasmanagementstechniek van buiten het boekje
van Mevrouw u staat voor het bord
‘Ik liep op een gekwetste straat. Diepe snijwonden, met bloed nog aan de randen. Deze weg begreep ik niet.
Hij is al de hele dag weg en stil en ik denk aan hoe hij misschien dood is, nu, en ik vanaf nu alleen verder moet. Hoe niemand er voor me zal zijn, zoals er nog nooit iemand voor me was toen het erop aankwam.
Maar dan rijdt zijn auto gewoon de oprit op, en krijg ik uitstel. Hoef ik, tenminste de rest van de avond, niet meer te denken aan het onvermijdelijke.
Het bibliotheekboek met spookverhalen van Jeanette Winterson ruikt naar wierook.‘
uit: Donderdag, 30 november 2023 van In caso di nebbia
Aanlegplaats 