Heimwee naar de Nineties; ik wist niet dat ik het had voordat Sarah De Grauwe er in geuren (bubblegum) en kleuren (indigo) over schreef. Slaappartijtjes en glitter body spray, ultieme geneugten van het leven die de vissen van Ingrid Vanderkrieken naar grote waarschijnlijkheid zullen moeten ontberen. Wat misschien wel in het verschiet ligt: een concert van Guido Belcanto.
Guido, goede naam voor een huisdier. Jan Devriese legt uit hoe belangrijk het is om juist te kiezen – zeker als het gaat om dierennamen.
We dragen crop tops, fluweel, chokers en platformschoenen. Cherry cola is ons nieuwe ‘drink-me’-drankje en we worden steeds groter. De wetten van de realiteit worden in geheime dagboeken herschreven met glinsterende, magische inkt. Sleutel om de hals. We verduisteren onze getransformeerde kamers en verdiepen ons in tienermagazines: “The milleniumbug is real” en “Zoenen doe je zo”. Cocteau Twins op de achtergrond. We lezen stukjes uit ‘De volgelingen van Satan’, roepen geesten op met kaarsen en vlechten vlinders in ons haar. We vouwen voorspelbloemen, schrijven gedichten en bellen met de Droomtelefoon.
Uit: Y2K op De Grauwe Gekheid
De tergend langzame federale regeringsvorming, het afbrokkelen van de democratie, internationaal gesjacher, gebrek aan moreel besef en het zwembad in Kelmis dat maar niet gerenoveerd geraakt – blij kun je daar toch niet van worden? Gelukkig kon ik gisteravond iets positiefs berichten. We zijn namelijk naar een concert van Guido Belcanto geweest.
Uit: In de vissenkom – Troost op Rimpelingen
Zij liggen er geen seconde wakker van, wij vinden het een zaak van het allergrootste belang: hoe zullen we ons huisdier noemen? Onze keuze zegt immers niks over het beest, maar alles over ons. Of wij een verfijnde smaak hebben, een goed gevoel voor humor, een rijke culturele bagage.
Uit: Erwin op De week van Devriese
Aanlegplaats 