Niets doet ons bij Aanlegplaats meer plezier dan te zien dat er weer leven is op bootjes die voor langere tijd stil hebben gelegen. Maakt niet uit wat er in de tussentijd is gebeurd, welke kleppers er zijn geschreven, welke drama’s zich hebben voltrokken, hoeveel (klein-)kinderen er zijn geboren – geen moer geven we om de zogenaamd echt belangrijke dingen in jullie zogenaamd echte leven, nee: wat ons hart sneller doet slaan, is het verslag. Persoonlijk blabla, literair blabla, u kent het ondertussen wel.
Posten deze week weer na een (te lange) pauze: De rode valies en Reddend zwemmen. Hoera! Tanja Wentzel schrijft over haar zoektocht naar het boek Het leven een gebruiksaanwijzing via de weggeefgroep Brussel Verniet; Rob van Essen beschrijft zijn fascinatie voor het boek De prullenmand heeft veel plezier aan mij waarin Thomas Heerma van Voss schrijvers interviewt die in 1977 een zelfportret tekenden voor De Revisor. Na al die klinkende titels is het tijd voor een robotmaaier: afsluiten doen we met een pakkend zeer kort verhaal door Kimme tigra.
Intussen had ik door dat ik het boek bij een overbuur moest halen. Tot mijn verrassing in het gebouw exact tegenover mij, waarin ik dagelijks de weerspiegeling van de ondergaande zon zie.
In een stad kun je jaren tegenover een zielsverwant wonen zonder het te weten. Iemand met dezelfde smaak. Maar ook aan de overkant was het boek ongelezen gebleven, vandaar dat het werd weggegeven.
Uit: Verniet op De rode valies
Hoewel ik in die jaren dus weinig Nederlandse literatuur las (Wolkers wel, trouwens; dat was in de streng protestantse kringen waar ik uit voort kwam een daad van verzet), wilde ik er wel bij horen, heel graag zelfs. Blijkbaar had ik meer belangstelling voor literatuur als wereld, zoals ze in de Atlas van de Nederlandse letterkunde werd afgebeeld, dan voor wat ze tot die wereld maakte: het werk, de boeken. Misschien zag ik literatuur vooral als een wereld waarin in me zou kunnen thuis voelen; gehuld in een lange regenjas, zo-een met flappen, kragen en een brede ceintuur, wandelde ik er doorheen.
Uit: ik heb nooit een lange regenjas gehad op Reddend Zwemmen
Het is wat met de technologie die alsmaar slimmer wordt. Dat geliefden en niet gekooide huisdieren ons verlaten, tot daaraan toe. Maar als elektronische apparatuur in staat is om van ons weg te lopen, wat doet dat met onze eigenwaarde?
Uit: ZKV 23-7-25 door Kimme Tigra
Aanlegplaats 