Op de dag van zijn zeventigste verjaardag waagt zanger en schrijver Jean-Paul van Spaendonck zich op zijn blog Voorheen Rookzanger voor het eerst sinds lang nog eens aan een introspectief stuk. Hij heeft het over charisma, over zijn licht bipolaire stoornis en over een Uruguayaanse televisieploeg die toevallig langskwam op de dag dat hij in Syracuse, Sicilië naar de kapper ging waar hij, samen met de Uruguayaanse barbier, luidkeels Figaro begon te zingen. De huiskamers in Montevideo zijn nog steeds niet bekomen van hun recital.
Wat hou ik van de weemoedige pen van Jan Devriese. Zijn blog De week van Devriese is een feest voor de liefhebbers van droevige stukjes die ondanks hun onderhuidse tristesse doen glimlachen. In het verhaal Vooruitgang bewijst Devriese andermaal dat van alle Club Brugge-supporters hij wellicht de meest aangewezen man is om op zoek te gaan naar de verloren tijd van Marcel Proust en Lotte Lambert.
Het is een waar genoegen om in Een poging tot dagboek van Isaura Fluit te grasduinen. Haar culturele tips en kritieken zijn telkens goed onderbouwd en elegant geschreven. Zo genoot ik van haar bespreking van de documentaire over Nan Goldins strijd tegen de perfide Sacklerfamilie die zich proberen te profileren als weldoeners in de kunstwereld. Goldin doorzag het bladgoud en trachtte het af te krabben. En ik ben het met Isaura Fluit eens: All the beauty and the bloodshed is een wonderlijk mooie titel.
‘Normaal is er na zo’n uitbundige bui een diepe schaamte over de eigen aanstellerij. Maar tijdens dat verblijf op Sicilië bleef die achterwege. Ik vermoed nu dat ik uit zelfbehoud in die manische stand bleef volharden, omdat ik wist dat, als ik eenmaal tot bezinning kwam, de put te diep zou zijn – veiliger was het voorlopig maar even uit te razen, met mijn vastgeklonken buongiorno-masker op.’
Uit: Buongiorno van Jean-Paul van Spaendonck
‘Dat hij niet meer naar de bank kon met een overschrijving en daar met de bediende een kort praatje slaan omdat bank en bediende verdwenen zijn. Dat maakte wijlen vader treurig en boos. Één op de twintig mensen in dit land is ouder dan tachtig. De vooruitgang vergeet dat weleens.’
Uit: Vooruitgang van Jan Devriese
‘In de verhaallijn krijgen we ook het levensverhaal van Goldin mee. Een typisch product van de New-Yorkse art-scene van de jaren ’80. Haar foto’s documenteren de morsige levens van een gay en queer gemeenschap aan de rand van de maatschappij. Die vertoont ze in slideshows die even smoezelig zijn als hun levens zelf. Als het gaat over de ravage die AIDS in die tijd aanricht zien we ook beelden van een heerlijk woedende David Wojnarowicz, waarover ik een hele tijd terug ook al schreef – ‘Close to the Knives‘.’
Uit: All the Beauty and the Bloodshed van Isaura Fluit
Aanlegplaats 