Gisteren laat zijn sporen na in vandaag. We kunnen eigenlijk niet anders dan dat accepteren. Wat gisteren was willen we koesteren of net vergeten, we kunnen erom rouwen of opgelucht zijn dat het voorbij is, maar negeren kunnen we het niet. Veel schrijvers zeggen dat ze schrijven tegen het vergeten in. Om iets vast teMeer lezen over “De vangst van Isabelle Rossaert, (vangst # 103)”
Aanlegplaats 