Op woensdag laat je me best met rust. Woensdag is kotsdag. Dan gooi ik mijn principes overboord, verdwijn ik achter een laptop en ram ik woorden uit het toetsenbord. Als het niet bloedt, dan is het niet goed genoeg. Of toch zoiets. Maar als Marjon van Aanlegplaats aanbelt, dan doe ik, gefrustreerd en bitsig uiteraard, de deur open. Of ik nu wil of niet. Ze vraagt me of ik enkele blogs uit de haven wil selecteren. Ik stem knikkend in en smijt de deur dicht.
Alle donkerheid op een spies, Aanlegplaats ligt me nauw aan de lever. Niet alleen wordt het vrijwillig gerund door schrijvers die ik respecteer. Of verscheen onder hen mijn eerste publicatie ooit. Het format biedt een kans aan opkomend schrijftalent dat een blog als medium gebruikt voor artistiek werk. Of het nu vanachter de keukentafel wordt geschreven of op de slachtbank zoals bij mij. Authenticiteit drijft altijd boven.
Zo raken de korte zinnen vol nijd en absurditeit van René van Densen mijn zwartgallig hart. Of hoe de foto van een badeend op tweedehands.be de schrijver verleidt de verkoper ervan een mail te sturen en hem een prutser te noemen. In mijn hoofd schreef René de mail echt. Al was het maar om zo zijn eigen eenzaamheid te verhullen. Heerlijk, met hem wil ik een pint drinken en met een volle doos koffiekoeken naar zwervers zwaaien.
Met Devriese ga ik op de koffie. Zwart, zoals de ziel. Hij is op zijn beurt gedoctoreerd in het zagen. En dat mag met je met zinnen zoals “ge zijt een oude vent aan het worden, zegt men mij dan, en men probeert dat erg te laten klinken,” best letterlijk nemen. Hij maakt van ik-ben-een-versleten-alleenstaande-vader-met-een-rotkarakter een kunst die me helpt vlot naar het toilet te gaan.
Doe mij maar een volle rum om de dag af te sluiten. Een wolkje cola erbij en naakt op de zetel hangen om er de teksten over seriemoordenaars van Kimme Tigra als een digestief in me op te nemen. In de lagere school snoof deze schrijfster aan wc-verfrissers en aan de zelfscan jaagt ze creepy winkelbediendes weg die haar ongevraagd uitnodigen om een gratis fles sodastream bij hen thuis te nuttigen. Voor minder dan een lijn en alcohol zou ik het ook niet doen. My kind of woman.
Dat noem je toch geen verzameling. Ik stuur een foto van mijn badeendjes mee. Ik heb er meer dan zevenhonderd, in grote manden, in de badkamer staan. Ik schrijf: dat is pas een verzameling. Ik hou me in en stuur niet na dat hij een prutser en een quitter is. Ik ben in een lieve bui vandaag.
Uit: Verveling op René van Densen
Dat buiten de wereld woedt, immer donderende voortekenen van nakend onheil, stuiptrekkingen bij door hebzucht gedreven zelfdestructie: vertel me iets nieuws. Daarvan behoef ik geen overzicht. Ik leef bij de gratie van inzicht.
Uit: Jaaroverzicht op De week van Devriese
Tijdens één van mijn langdurige toiletbezoeken verscheen Jezus aan mij in een schimmelplak op de muur. Het kan ook koning Boudewijn zijn geweest. Als dit zo doorgaat gaan we de neuroloog moeten bellen, zei Jezus met de stem van mijn moeder.
Op Kimme Tigra
Aanlegplaats 