Wie hip en cool en succesvol is en zo, die heeft geen tijd om goede blogs te schrijven. Maar voor de niet zo hippe meisjes en jongens is de blog het ultieme wraakmiddel. Zie je wel dat ze goed zijn terecht gekomen? Zoals deze week Rein Hannik, die ook vertelt over mijn jeugd – ofMeer lezen over “Hip en cool en zo (vangst #245)”
Auteur archief:Bijgekleurd
Vleermuys
Vleermuys is gewoon mijn schrijvend alterego, aldus Iris Salembier. Ze neemt bij momenten mijn gedachten over en verspreidt ze in blog en tekst. Ze is onverschrokken en durft neerschrijven wat ik nooit had durven zeggen. Vleermuys is mijn wereld op z’n copy. En schrijven doet ze, aldus redactielid Jo Komkommer, met een frisse en vindingrijkeMeer lezen over “Vleermuys”
Gevleugelde woorden
Geen literaire blog, maar wel veel te leuk om niet op te nemen, zo oordeelde de redactie van Aanlegplaats. In Gevleugelde Woorden brengt Aron Groot elke zaterdag een stuk taalgeschiedenis. Met als bonus een handleiding Proto-Indo-Europees lezen. Onweerstaanbaar toch? Het schrijven van deze stukjes kost tijd – in dit geval mijn hele donderdagnacht. Mocht jeMeer lezen over “Gevleugelde woorden”
Dave op donderdag
Het idee is simpel, zegt Dave Schut: Ik schrijf over media, politiek, literatuur, films, series en die ene keer dat ik in de supermarkt tegen iemand aanliep. Elke donderdag. En dat doet hij met veel zwier.
We weten dat het pijn doet (vangst #240)
Deze week rekken we de grenzen van het toch al niet kraakheldere begrip ‘literaire blog’ nog wat verder op. Net als Kathy Mathys geloven we namelijk dat de waarneming het woord vooraf gaat. Zij geeft ons wat oefeningen om verder te kijken dan onze neus lang is. Over neus gesproken: Aron Groot (wiens Gevleugelde woordenMeer lezen over “We weten dat het pijn doet (vangst #240)”
Chrétien Breukers
Chrétien Breukers hoeven we u niet meer voor te stellen. De oude Contrabas, De Nieuwe Contrabas (als podcast), een WordPress blog en nu dus een Substack, gepast getiteld Chrétiens Substack, allemaal uitlaatkleppen voor de vele meningen en bedenkingen over literatuur die hem eigen zijn. Hij schrijft natuurlijk ook zelf, en het is misschien goed om eensMeer lezen over “Chrétien Breukers”
Verse vis! (vangst #235)
Deze zomer stuurden we de redactieleden van Aanlegplaats uit om aan de rafelige randen van de wereld, waar water het overneemt van de vaste grond, te speuren naar nieuwe boten en nieuwe stemmen. Daarvan stellen we er in deze vangst drie voor (er volgen er komende weken nog!). Marijke Van Thielen, filosofie en frictie, schrijftMeer lezen over “Verse vis! (vangst #235)”
ontAarding
Ik stel me de vraag of het mogelijk is te aarden op de rand van de diepte. Wat groeit daar? Wie kom je er tegen? Kan er kleur bestaan naast het zwartste zwart? Hoe geef je de leegte betekenis? Zit er schoonheid in het niets? ontAarding gaat over rouw en pijn, over afscheid en zoekenMeer lezen over “ontAarding”
Hier herkent het Kerkhof mijn Naam
Voor Sjors zijn de grootstad waar hij woont en het universum in het geheel diep geworteld in het dorp waar hij vandaan komt. En eigenlijk nog steeds is, want je krijgt het er niet uit, zo’n dorp. Verwacht u aan brutaal oplopende en modderig uitschuivende zinnen, regenachtige humor en brandend hete ernst. Laten we deMeer lezen over “Hier herkent het Kerkhof mijn Naam”
Marijke Van Thielen
Marijke Van Thielen (Filosofie en frictie) is een vrouw met een mening. Veel meningen. Die ze vlammend verwoordt, aangedreven door pijn en woede. Ga er voor zitten, haal een keer diep adem. Inmiddels lezen we politiek correcte bundels vol degelijke saaiheid, weggespoeld met een dampende beker morele verontwaardiging. Het idee om het eigen perspectief tijdelijkMeer lezen over “Marijke Van Thielen”
