Une starlette à avenir prometteur, zo voelde de jonge Merel de Vilder Robier zich in het gezelschap van haar flamboyante – en nu overleden en met weemoed en liefde bezongen oom D. Une starlette? Dat moet een geinternaliseerde male gaze zijn, en tegen die blik trekt Caro van Thuyne moedig ten strijde. Onze steun heeftMeer lezen over “Kijken (vangst #184)”
Auteur archief:Bijgekleurd
Bah! Reisverhalen! (vangst #182)
Ik moet een onhebbelijkheid bekennen: ik hou niet zo erg van reisverhalen. Of toch niet van de doorsnee variant. Na elke zomervakantie kijk ik met enige tegenzin aan tegen het terugzien van vrienden en collega’s. Niet uit mensonvriendelijkheid, maar omwille van de onbedwingbare noodzaak die mensen blijkbaar voelen om te vertellen over de reizen dieMeer lezen over “Bah! Reisverhalen! (vangst #182)”
Dat is altijd ok (vangst #179)
Wat doen schrijvers tijdens de vakantie? Ze herlezen een boek (liefst een klassieker, Proust is altijd ok), komen samen met andere schrijvers (met wat afgunst, dat is altijd ok) en vinden het dan te warm, of ze zijn erg druk met vanalles (Gentse feesten zijn altijd ok). In elk geval: ze zijn gelukkig (en datMeer lezen over “Dat is altijd ok (vangst #179)”
Kirsten Malfroid
Net zoals we graag bloggers lezen die de werkelijkheid versieren, bedekken en bijkleuren met taal, houden we ook van bloggers met het hart op de tong, met kwetsbaarheid en openheid als wezenskenmerk. Ook dan doet taal haar werk. Kirsten Malfroid is zo’n blogger (slash grafisch kunstenaar). Een en al kwetsbaar en verleidelijk zelfportret. Zelfportretten zijnMeer lezen over “Kirsten Malfroid”
Kimme Tigra
Kimme Tigra schrijft zkvtjes over katten, seriemoordenaars of haar jeugd. Meer weten we ook niet, en dat is prima:
De kale kwetsbare realiteit (Vangst #178)
In het diepst van onze gedachten willen wij bloggers allemaal influencers zijn, mensen met een mening of een verhaal dat ertoe doet. Je naar de keel grijpt. Het is een vak dat al lang bestaat. Het stuk van Marc Kregting gaat ergens helemaal anders over (kunst, collaboratie, Moortgat – leest u dat zeker ook), maarMeer lezen over “De kale kwetsbare realiteit (Vangst #178)”
Knijpvissen (vangst #174)
Al sinds we met Aanlegplaats zijn begonnen, nu 173 vangsten geleden, hoop ik ooit een vangst te kunnen beginnen met een vis. Vandaag is het zover. Dankzij de zeebaars genaamd Sybille, en haar schrijver Viktor Frölke. Sybille heeft, ik verklap het alvast, uiteindelijk het eeuwige leven. Dat is wat Marieke Groen ook nastreeft, met behulpMeer lezen over “Knijpvissen (vangst #174)”
De vangst van An Olaerts (vangst #167)
Laatst ging het in een gesprek over Amélie Nothomb. Dat ze géén live interviews geeft, alleen aan de telefoon. En dat ze niet wil dat iémand foto’s van haar neemt. Lukraak! Uit een invalshoek die er geen is, of gewoon de verkeerde. En hoe marketeers van de uitgeverij bewonderaars uit het publiek moeten verzoeken hunMeer lezen over “De vangst van An Olaerts (vangst #167)”
An Olaerts, het interview
De Leuvense horeca is in de ban van een muizenplaag. De ene na de andere zaak sluit noodgedwongen de deuren. Het zal brasserie La Royale niet overkomen. Op het moment dat An Olaerts behoedzaam haar ziel op tafel legt, tussen de kruimels van het koekje bij de koffie en mijn exemplaar van haar boek ‘AltijdMeer lezen over “An Olaerts, het interview”
Normale mensen met een beperking (vangst #165)
Schrijvers zijn volhouders. In vriendschappen, in het onderhouden van een blog, in liegen alsof het gedrukt staat. En soms zijn er barsten. Twijfels. Een ommezwaai. Niet bij Herman Loos, die met een vriend voor het leven op trot is. Jan-Paul van Spaendonck twijfelt nog, er valt meer luit te spelen en gerichter te lezen zonder.Meer lezen over “Normale mensen met een beperking (vangst #165)”
