Werk in uitvoering

Het is altijd de schuld van een schrijver (Vangst #158)

Het is altijd wat met schrijvers. U houdt ze best wat op afstand: soms zijn ze ziek, soms hebben ze een ongeval, en vaak kunnen ze geen andere mensen verdragen. Het volstaat om hun teksten te lezen, daarin schuilt de liefde. Groots of klein. Voor de wereld en ook wel een beetje voor zichzelf. GelukkigMeer lezen over “Het is altijd de schuld van een schrijver (Vangst #158)”

Weg. Of terug. (vangst #153)

Schrijvers, zo is algemeen geweten, schrijven om hun diepste angsten op afstand te houden en – dat is het gekke eraan – ze tegelijkertijd heel dichtbij te halen. Voortdurend steken ze het hoofd door de tralies van de leeuwenkooi, pen in de aanslag. Soms keren ze daarvan terug, zoals Ivo Victoria in een werkelijk hemelsMeer lezen over “Weg. Of terug. (vangst #153)”

Zo erg was het met ons nog niet gesteld dus bleven we nog een nacht en vertrokken pas toen we geen droge onderbroek meer in onze bagage vonden. Op de derde zonloze ochtend stouwden we het lelijk eendje vol met onze spullen en vingen met vele gedachten in het hoofd de terugtocht aan. We gingenMeer lezen over “Werk in uitvoering”