Verre wijsheid (vangst #112)

We zouden niet neerbuigend durven te doen over de wijsheden die onze westerse tradities hebben opgleverd (de Verlichting! Marcus Aurelius! P.G. Wodehouse!), maar soms moeten we geheeld worden door tradities die ver van ons staan.

In een poging om lichaam en geest weer te verenigen, zoekt Marc Reugebrink een voorbeeld van waarlijk holistisch denken in Nieuw-Zeeland. Vincent Merckx probeert dan weer grip te krijgen op de veranderlijke werkelijkheid met hulp uit Japan.

Eveline Vanhaverbeke ten slotte brengt verslag uit van haar ervaringen in Peru, waar ze haar zieke lichaam naartoe bracht om er zichzelf weer terug te vinden. We citeren een stukje over een dwergkonijn, en doen daarmee de tekst (en de hele blog, iets levenskrachtiger en liefdevoller zult u nergens lezen) ernstig tekort.

het kost veel moeite om op een manier te denken die dichter staat bij de denkwijze van wat wij hier wel eens ‘natuurvolkeren’ noemen. In Nieuw-Zeeland schijnen vertegenwoordigers van één van die ‘natuurvolkeren’, de Maori, het in 2014 bij een gerecht voor elkaar gekregen te hebben dat een bepaalde rivier — de Whanganui —  erkend werd als rechtspersoonlijkheid. Daar lijken we hier nog ver van verwijderd. Het risico dat de Rijn, de Maas of de Schelde dan het ene na het andere proces beginnen aan te spannen, is tamelijk groot.

Uit Leve het lichaam, op De Inwijkeling

Ik vloekte inwendig, opnieuw moest ik vaststellen dat de dingen hetzelfde weigerden te blijven, ondanks alle inspanningen en goede voornemens blijkt de wereld aan elkaar te blijven hangen van onvolkomenheden en mislukkingen en lessen uit het oosten.

Uit Vrijdag 10 maart: Japanners op Vrijdag

toen ik tijdens een ayahuasca-ceremonie in een andere dimensie had vertoefd, had ik ineens de vraag gekregen zelf een arcana (een beschermdier) te kiezen. Mijn gedachten werden onweerstaanbaar naar W toegetrokken, ons konijntje dat na tien jaar van onvoorwaardelijke liefde vorige zomer was gestorven. Zonder verder nadenken had ik gezegd “konijn”. Later die nacht, toen ik terug nuchter was, voelde ik even iets van spijt. Moest een dwergkonijn me nu levenslang beschermen?

Uit Het bodemloze vat gevuld met liefde op Flow with life

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: