We zullen u niet lastigvallen met nog meer lijstjes, maar willen toch niet voorbijgaan aan het feestelijk gegeven dat er ook in 2024 weer prachtige boeken uit de Nederlandstalige blogcommunity zijn ontsproten. Marieke Groen schreef een klepper, Julie Cafmeyer maakte haar romandebuut, Bart Moeyaert en Pascal Cornet publiceerden een autobiografie, Anne Broeksma schreef het schubbenverhaal, van Frank D’hanis verscheen op het nippertje nog zijn non-fictiedebuut en Sylvie Marie trok haar schoenen uit en haar vleugels aan.
Als je je op een gegeven moment realiseert dat je al een tijdje niets van een bepaalde blogger hebt gelezen, is dat een indicatie dat hij of zij goed bezig is, zei Rob van Essen in het eerste interview dat we ooit vanuit Aanlegplaats deden (een citaat dat we vorige week in onze feestvangst opdiepten). In de aanloop naar de publicatie van zijn eigen roman vorig jaar, was het inderdaad even wat stiller op zijn blog.
Aan een boek werken is natuurlijk maar één manier om goed bezig te zijn. Dat er eigenlijk geen reden is om die twee niet te combineren, bewijzen bloggers als Vitalski en Lennart Vanstaen, net als onze eigen Katrien Scheir, Dirk Van Boxem en Jo Komkommer. En anders kun je lezers ook op de hoogte brengen via een uitgebreide out of office zoals Ivo Victoria, of ze na maanden radiostilte ineens uitnodigen voor de boekvoorstelling zoals David Troch. Het leukst vinden wij het wel als ze een stukje schrijven over het schrijven van het boek, zoals Kathy Mathys deed vier dagen voor de lancering van haar roman (ook verschenen dit jaar!), of Herman Loos, zes jaar na dato. Ook tof natuurlijk als andere bloggers schrijven over wat je boek bij hen losmaakt, zoals Suzanne Brink over het verhaal van Marieke Groen.
Maar het aller-allerleukst vinden we het als onze bloggers na een drukke periode weer veilig terugkeren in de haven en ons op de hoogte houden over hun dagelijkse beslommeringen, groot en klein. Fijne Kerst iedereen!
In mijn schrijfhuisje wordt niet enkel aan De Roman gewerkt. Ik rol er mijn yogamatje uit, plak er gedroogde bloemen op kaarten om te versturen en ik schrijf brieven, heel veel brieven (ja, Ik ben zo een negentiende-eeuws personage dat graag schrijft bij kaarslicht, meer daarover in een andere blog). Bij mijn brieven en kaarten stop ik bijna altijd een fraai ingepakt theezakje.
Uit: Theezakjes inpakken op Kathy Mathys
En toen kwam het boek uit en belde ik mij de ziel uit het lijf. De Morgen was eerst en we spraken af voor een interview in Hasselt. Ik was te laat vertrokken maar dacht dat ik dit wel goed kon maken door sneller te fietsen. Op een kleine veertig kilometer kan je tijd winnen. Onderweg begon het te miezeren, wat ik niet had verwacht, en in Hasselt kon ik de locatie niet meteen vinden. Toen ik iets te laat binnenwaaide als een uitgemergelde, verzopen kater stelde de journaliste zich voor. En de fotograaf.
Uit: Een andere mens met een ander leven op Here comes herman
Pure mazzel dat ik niet straatarm ben geworden, denk ik na het lezen van Marieke Groens boek Het verhaal van mijn schaarste. Wat voor andere mensen normaal was, was dat voor haar niet. Stress als ze met vrienden naar de kroeg ging. Ze kon maar één drankje betalen. Killing voor je sociale leven. Ik herken haar dankbaarheid voor elke vorm van vergoeding voor wat je doet. Als ik als freelancer artikelen schreef, was ik daar weken mee bezig, veel te lang voor wat ik ervoor kreeg.
Uit: Betaal voor liefde op Suzanne Brink
Aanlegplaats 