Tom Wouters is lezer en auteur. Hij maakte al een prentenboek dat Ik verzamel opa’s heet, en komt in 2026 met de verhalenbundel In mijn hoofd zwemmen vissen.
In zijn blog schreef hij een stukje over De Allesweter: iemand bij wie hij langs moet om fouten in zijn boek recht te zetten:
‘Wat er langs de buitenkant uitzag als een rijtjeshuis, lijkt binnen op een bibliotheek die beginnen woekeren is. Overal liggen boeken. Ik heb de drang om de ruggen te gaan lezen, te ontdekken waar al die kennis van de allesweter dan vandaan komt, maar die kans krijg ik niet. Opeens bevinden we ons in zijn bureau en die is dan weer ingekleed als een verhoorkamer in een communistische staat, met enkel een tafel en twee stoelen. Dat het zo ingericht is, heeft te maken met zijn neiging om anders toch afgeleid te geraken door de boeken om hem heen. “Het meeste heb ik dan wel gelezen, maar ik moet natuurlijk alles blijven opfrissen.” En meteen daarna vertelt de allesweter me dat deze tafel en stoelen gemaakt werden door een meubelmaker met de merkwaardige voornaam Volotin, genoemd naar de Oezbeekse kogelstoter Volotin Krozinov, waar de vader van de meubelmaker heel erg tegen op keek.’
Uit: De allesweter van Tom Wouters
Voor aflevering 242 van mijn podcast Drie boeken was ik in Antwerpen thuis bij Vitalski. Terwijl het buiten donderde en bliksemde, koos hij Frankenstein van Mary Shelley en Het lijden van de jonge Werther van Goethe. Vitalski is een man die van zijn leven een kunstwerk maakt. Zijn blog is niet normaal: elke dag post hij een dagboekfragment, kondigt hij een evenement aan of post hij een foto van een vrijdag/donderdag/zondags-bunnie. In dit fragment vertelt hij over zijn kinderen aan de kust:
‘aan zee, oostduinkerke, hadden myn kinderen, mollie en rocco, zoveel logies, dat er daar geen bed meer vry was. zodoende ben ik dan maar, te antwerpengrad, na de gebruikelyke dinsdagclub-sessie, de hele nacht wakker gebleven, vooral converserende met myn broêr serge (die doet àltyd nachtjes door), via mail welteverstaan, werkende aan het anti-stikker-boek. rond zes uur smorgens dan toch naar de kust gereden, om daar twee uurs later te arriveren (raar wel: hoe druk het reeds was op de baan, zo vroeg op de dag…) eens netjes in het strandappartement aangekomen, nog tot een uur of elf koffi gedronken, vernemend omtrent alles van het zoal gebeurde (rocco james conan was met kleêren aan in water gesprongen; te laat beseffend dus ook met zyn gsm in zyn broekzak. bareuh…)
om elf uur vertrokken zy naar plopsaland en viel ikzelf in slaap: op de grond. wegens té plotsklaps té slaperig en lam om my nog te kunnen voortbewegen.’
Uit: State of being, 16 avril 2026 van Vitalski
VRT-journaliste Kristien Bonneure heeft zowaar een kunstblog, met uitstekende, uitgebreide besprekingen van tentoonstellingen.
Dit gaat over een muurschildering van Luc Tuymans in Hasselt:
‘Pas als je van een afstandje kijkt, zie je wat dit is: een enorme, onheilspellende, bleke made, uitvergroot op een volledige muur in kunstencentrum Z33 in Hasselt. Het dier is van de hand van Luc Tuymans, een van de belangrijkste kunstenaars van ons land. In enkele dagen tijd kreeg het vorm, op basis van een kleiner schilderij in olieverf, dat Tuymans in Los Angeles toont.’
Uit: Een made tegen oorlog en geweld van Kristien Bonneure
Als je nog meer uitstekende tips wenst te ontvangen van onze gastvisser Wim Oosterlinck abonneer je dan op zijn gratis nieuwsbrief Drie dingen die wekelijks verschijnt. Dat kan via: https://wimoosterlinck.substack.com.
Aanlegplaats 