
Worstelt u ook nog met winters buikvet waarrond u een speels bloesje drapeert? Verlengde u recent uw Basic Fitabonnement? Of bewaart zittende meditatie meer wijsheid? Het gaat hier over beweging. Vanuit een luie stoel gevangen in een onbewaakt moment.
Suzanne Brink mijmert over fietsen. Het fietspad is niet meer wat het was. Wanneer wordt een fiets een auto? En is de autosport nog wel een sport? Ben De Graaf spoort aan om tijdig uit de trein te springen. Modderkruipen is gewoon niet goed voor de conditie. Sjors heeft het over het einde van het statische personage. Spoel de Rilatine dus maar door en breek het kot lekker verder af, Don Quichot. En nu ga ik even uitrusten op een terrasje. Wimperoefeningetjes doen.
Daar denkt Pablo, filosoof en fietser, anders over. Die ziet wel een fundamentele verandering op het fietspad. Hij heeft mijn mening over e-bikes op zijn kop gezet met een nog niet gepubliceerd essay over de verslechterde verhoudingen op het fietspad die mede zouden komen doordat steeds meer mensen niet op eigen kracht vooruit komen, maar met een motor.
uit: Kaart van de maand voor fietsfilosoof Pablo van Suzanne Brink
Hebben we de moed om uit die trein te springen? Spreken we ons uit als iemand buitengesloten wordt? Corrigeren we een leugen? Of blijven we stil voor de lieve vrede of om zelf uit de vuurlinie te blijven? Kortom: duiken we weg als die modderkruiper of zetten we als een pauw onze veren op om te laten zien waar we voor staan?
Uit: Het juiste pad van Ben De Graaf
Een goed geolied scharnierpunt dat zowel het begin van de romankunst als het einde van het statische personage betekent. Nog belangrijker: deze roman introduceert voor het eerst het meta-niveau; hoogverheven boven het traditionele plot.
