Auteur archief:Bijgekleurd

De kale kwetsbare realiteit (Vangst #178)

In het diepst van onze gedachten willen wij bloggers allemaal influencers zijn, mensen met een mening of een verhaal dat ertoe doet. Je naar de keel grijpt. Het is een vak dat al lang bestaat. Het stuk van Marc Kregting gaat ergens helemaal anders over (kunst, collaboratie, Moortgat – leest u dat zeker ook), maarMeer lezen over “De kale kwetsbare realiteit (Vangst #178)”

Knijpvissen (vangst #174)

Al sinds we met Aanlegplaats zijn begonnen, nu 173 vangsten geleden, hoop ik ooit een vangst te kunnen beginnen met een vis. Vandaag is het zover. Dankzij de zeebaars genaamd Sybille, en haar schrijver Viktor Frölke. Sybille heeft, ik verklap het alvast, uiteindelijk het eeuwige leven. Dat is wat Marieke Groen ook nastreeft, met behulpMeer lezen over “Knijpvissen (vangst #174)”

De vangst van An Olaerts (vangst #167)

Laatst ging het in een gesprek over Amélie Nothomb. Dat ze géén live interviews geeft, alleen aan de telefoon. En dat ze niet wil dat iémand foto’s van haar neemt. Lukraak! Uit een invalshoek die er geen is, of gewoon de verkeerde. En hoe marketeers van de uitgeverij bewonderaars uit het publiek moeten verzoeken hunMeer lezen over “De vangst van An Olaerts (vangst #167)”

An Olaerts, het interview

De Leuvense horeca is in de ban van een muizenplaag. De ene na de andere zaak sluit noodgedwongen de deuren. Het zal brasserie La Royale niet overkomen. Op het moment dat An Olaerts behoedzaam haar ziel op tafel legt, tussen de kruimels van het koekje bij de koffie en mijn exemplaar van haar boek ‘AltijdMeer lezen over “An Olaerts, het interview”

Normale mensen met een beperking (vangst #165)

Schrijvers zijn volhouders. In vriendschappen, in het onderhouden van een blog, in liegen alsof het gedrukt staat. En soms zijn er barsten. Twijfels. Een ommezwaai. Niet bij Herman Loos, die met een vriend voor het leven op trot is. Jan-Paul van Spaendonck twijfelt nog, er valt meer luit te spelen en gerichter te lezen zonder.Meer lezen over “Normale mensen met een beperking (vangst #165)”

Amuse (vangst #162)

… dat vele mensenkinderen, jong en oud, vandaag zeer hebben aan hun verbeeldings- en inlevingsspieren, ligt niet aan hen. Maar aan hetgeen hen voorgeschoteld wordt. Er mag heden ten dage wel een serieuze bete tegengas gegoven worden, zal ik dan zeggen. Aldus Merel de Vilder Robier, en dat tegengas, daar dragen we hier bij AanlegplaatsMeer lezen over “Amuse (vangst #162)”

Het is altijd de schuld van een schrijver (Vangst #158)

Het is altijd wat met schrijvers. U houdt ze best wat op afstand: soms zijn ze ziek, soms hebben ze een ongeval, en vaak kunnen ze geen andere mensen verdragen. Het volstaat om hun teksten te lezen, daarin schuilt de liefde. Groots of klein. Voor de wereld en ook wel een beetje voor zichzelf. GelukkigMeer lezen over “Het is altijd de schuld van een schrijver (Vangst #158)”

Weg. Of terug. (vangst #153)

Schrijvers, zo is algemeen geweten, schrijven om hun diepste angsten op afstand te houden en – dat is het gekke eraan – ze tegelijkertijd heel dichtbij te halen. Voortdurend steken ze het hoofd door de tralies van de leeuwenkooi, pen in de aanslag. Soms keren ze daarvan terug, zoals Ivo Victoria in een werkelijk hemelsMeer lezen over “Weg. Of terug. (vangst #153)”