Ter relativering (vangst # 84)


Relativeren is ordenen. Er bestaan clichés over professoren en artiesten als zouden zij verstrooide chaoten zijn. Of is hun soort orde te confronterend? Orde die buiten de lijntjes kleurt.

Ook in de verse vangst drie blogs die relativeren en de dingen weer in verhouding zetten, in perspectief plaatsen.

Gert-Jan van den Bemd vertelt over de tuin van Jan Wolkers. Alles precies bewaren zoals tijdens het leven van Wolkers is niet mogelijk omdat de tuin verder groeit… Vincent Merckx heeft het over de koninklijke bijen van de recent overleden Koningin van Engeland. Daarna wisselt hij boeiende gedachten uit met de wesp op zijn balkon over het heelal en het verdwijnpunt. Vitalski deelt een inzicht om verlichting in de geest te vinden: ruim uw huis op! Het geluk zit niet in onnodig stapelen en bijhouden van byvoorbeeld (sic) ‘verwelkte plantenbakken’.

Steeds als ik bezoek kreeg in De Wolkerstuin wilden mensen weten of het huisje nog authentieke elementen bevatte. Ik draaide er een beetje omheen. Ik herhaalde wat Wim me had verteld. Wim wordt de Tuin Paus genoemd, hij heeft al een tuin op Amstelglorie sinds 1953. Hij heeft Jan Wolkers nog gekend, hij kwam regelmatig bij hem over de vloer. Zo wist hij ook dat de vloer en het plafond blauw moesten zijn, en in de slaap/schrijfkamer de vloer zwart. Ook de spiegels op de scheidingswand en de deur naar de keuken waren in de tijd van Wolkers aanwezig. Maar authentiek… ‘Het is net als met de tuin,’ vertelde Wim. ‘Ook die is niet precies zoals Wolkers hem had aangelegd. Het is een tuin in de geest van Wolkers.’

Uit: het pennenbakje van jan wolkers op Grand Foulard.

Op die ene pale blue dot, begon de astronoom (en het beeld schokte zoals het dat deed in de jaren negentig) heeft iedereen die ooit heeft bestaan zijn leven uitgeleefd, iedereen waar we ooit van hebben gehouden en iedereen die we ooit hebben gehaat, elk verliefd koppel en elke corrupte politicus, wij van die soort die elkaar zo makkelijk verkeerd begrijpen en zo snel de kop inslaan, allemaal om toch maar voor heel even de baas te worden van een marginaal stukje van die ene pixel.

Uit: vrijdag16 september, honing van Vincent Merckx

een propere woonst is totaal prioritair. zy aan zy met eten en drinken, liefde, een onderdak tout court.
jy kan wel zeggen: “ik trek my dat niet aan”; jouw ogen zien wat ze zien. en die ogen doe verduisteren, met hun aanblik, jouw geest binnenin. je kàn nooit helemààl gelukkig zyn – zolang jouw huis niet netjes op orde is.
zie desnoods niet verder dan je klamme neus lang is; hààl die zeventien grote vuilniszakken in huis, en BLYF die vuilniszakken één na één volsteken, oprapen oprapen wegsteken, net zolang tot er écht niks meer by kan.
treuzel niet om een afspraak te maken met het containerpark, vandaag nog.
maar zéér weinig dingen in huis heb jy werkelyk nodig. in geval van zelfs maar allerlichtste twyfel: wegdoen!

Uit uit het schriftje van Vitalski

Gepubliceerd door Katrien Scheir

Katrien Scheir (1978) creëerde theaterstukken (tekst, regie, decor-en kostuumconcept). Ze maakte poppen, affiches, kostuums, decors. Ze werkte filosofische workshops uit, taalprojecten voor vluchtelingen, muzische lessen, kunst- en cultuurlessen. Nu schrijft ze verhalen, stukjes, columns, blogs, gedichten, liedjes, dagboeken, zeer dringende to do- lijstjes. Tijdens de appeloogst van september 2021 komt haar debuutroman uit: DE MAN VAN HET LICHT, UITGEVERIJ OEVERS Ze schildert ook (olieverf en aquarel) en maakt illustraties en cartoons, o.a. voor Apache.be Ze geeft les en workshops. Op dit moment werkt ze aan een nieuw boek en een kinderboek met illustraties, een reeks schilderijen, de opvoeding van haar zoontje en een kruidentuin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: