Omdat er heden te veel wordt gechild op smeltend ligstoelplastiek tussen verlepte palmbomen en hoornaars, met drankjes zoete drap, hoeden als rieten daken op mottige Brasschaatse villa’s en muffe sletsen. Omdat wij verzadigd zijn van zwangere Vleeslapeters met Jupilerpetjes die veel te enthousiast worsten staan te bakken. Omdat de bossen veel te enthousiast branden en de zwembaden er niks tegen helpen. Wij hebben een indigestie van siroopkleurige schreeuwerige bikinimode en van iedereen die zo vreselijk happy doet. De zomer moet niet overdrijven, het is genoeg geweest. Daarom vinden wij van Aanlegplaats dat het tijd is voor compensatie.
Rein Hannik neemt je mee naar de onderwereld en de vuigste plekken waar hij belandde toen zijn moeder schreeuwerige badpakken ging passen. Hij kon ontsnappen langs vieze trappen en vochtige kelders en kreeg een heerlijk kippenvel-in-het-duister-gevoel. Je weet niet meer of hij de stripverhalen beschrijft in het obscure stripwinkeltje dan wel zelf stripheld geworden is die door rioolgaten nieuwe werelden ontdekt met ijsschotsen en woestijnmaffia.
Kamiel Choi is woest over de kitsch rond de dood, walgt van emoporno over de gestorvenen. Hij haat de massa die kwijlt bij slechte gedichten over overleden moedertjes. Een voortreffelijke toon in deze overdreven zomersfeer.
Ten slotte brengt Sarah De Grauwe het verkoelende briesje. In een paar lieve lijnen schetst ze de wereld van libellen en hommels en frambozen, hagel en petrichor. En zo, weledelgeboren medemens, zo brengen wij alles weer in evenwicht.
Naast de keurige boekenwinkel bevond zich een lugubere trap. Die leidde naar een soort open kelder, een koopgoot-in-embryonale -staat. Hier was daglicht schaars, stonk het naar zwerverspis en zaten de muren onder de graffiti. Zo’n afdaling in de onderwereld voelde als een Proeve van Moed van een held uit een western. Ik was er klaar voor.
Uit: De onderwereld van Rein Hannik
In het bovenstaande afschuwelijke gedicht wordt de dood onmiddellijk goedgepraat, ontkracht door zoete woordjes. Ik word er verdomme pislink van, ja ik meen het. Deze gouden wereld van kitsch is een horrorfilm in een steriele kelder onder de diepste etage van Dante’s hel.
Uit: Over schoonheid en woede van Kamiel Choi
Van nimfen zoeken tussen de waterlelies en langzaam dwalen door weilanden, bedwelmd. Van je afvragen of er, net buiten je gezichtsveld, misschien toch een feetje verscholen zit tussen het fluitenkruid. Van de bast van linden en treurwilgen strelen en verlangen naar het gezicht van je oma. Rozen en kamille plukken om ‘droomthee’ van te maken. De blauwe en lila hortensia’s bewonderen. Reigers geruisloos over de rivier zien glijden…
Uit: The meaning of life van Sarah De Grauwe
Aanlegplaats 