Wat wist ik van het leven, 25 jaar geleden?Toch stond ik op de top van de wereld met tonnen courage, solide als een rots. Ik slidderde door ’t leven als door de boter. Ik hakte knopen per dozijn. Ik zag mij graag. Mijzelf en haar en hem. En hem, zolang dat ’t duurde. Is ’t danMeer lezen over “Merel de Vilder Robier”
Auteur archief:Bijgekleurd
Een poging tot dagboek
Een poging tot dagboek, noemt ze het. Zonder pretentie. Voor mezelf, in de eerste plaats. Bijhouden dagelijkse routine. Eten, drinken, slapen. Ziek, gezond. Feiten, meningen, kattebelletjes. Vallen en weer opstaan, zeker? Maar dan wel in een heerlijke stijl, drijvend op ritme en zelfrelativering. Na de verbouwingen in zijn kop (haar man had een hersentumor) beginnen we volgende week metMeer lezen over “Een poging tot dagboek”
Hard//Hoofd
Of Aanlegplaats nu een tijdschrift is, of een platform, of nog iets anders, een hub misschien, dat is het soort discussie waarmee we het einde van een redactievergadering met nog een glas uitstellen, om dan uiteindelijk, elk in onze eigen virtuele hoek, even op Hard//Hoofd te klikken. Een écht tijdschrift. Met vaak heerlijke teksten. Bijna lukraak, LiesMeer lezen over “Hard//Hoofd”
Viktor Frölke
Geen likes: geld! Viktor Frölke, schrijver, filosoof en postbode, windt geen doekjes om de armlastige positie van gratis blogschrijvers. Maar het hoofd is vol, of het hart, of de buik, geen blogschrijver heeft door waar die stukjes vandaan blijven komen. Maar komen doen ze. Eigenlijk had hij aan boeken genoeg, zo bleek na de dood vanMeer lezen over “Viktor Frölke”
Lennart Vanstaen
Is niet elke volwassene een mislukt kind? En zijn de knoeiers, de kunstenaars, de eeuwige probeerders, de charlatans en de krekels dan niet de mislukt mislukte kinderen? Soms, meestal op zondagavonden, wanneer ik mijn leven overschouw, bekruipt me dit soort sombere gedachten. En dan lees ik Lennart Vanstaen, Het is mijn overtuiging dat de kracht van iederMeer lezen over “Lennart Vanstaen”
Brieven aan mijn zoon
‘Ik lieg. Ik noemde de bij die je stak een wesp. Wespen sterven niet na een steek, bijen wel, maar bijen zijn goed en wespen zijn slecht. Soms is het beter om te liegen, om het narratief te beschermen.We hebben niet alleen hun honing nodig’. Wie voedt er wie op? Wie helpt wie volwassen worden?Meer lezen over “Brieven aan mijn zoon”
Ben tekstschrijver
Alle mensen deugen. En Ben De Graaf al helemaal. Mijn lief bestelt dekbedovertrekken bij KoopjeDeal. Ze zijn niet meer leverbaar, het geld wordt teruggestort. Keurig. Maar: een week later krijgen we bericht dat de dekbedovertrekken onderweg zijn. Een vergissing van de bank in uw voordeel, u ontvangt 55 euro. Pik in, ’t is winter. Maar dan begintMeer lezen over “Ben tekstschrijver”
Bart Moeyaert
Aan een nieuw adres moet je wennen. Als je ergens pas woont, moet je eerst elke vierkante centimeter hebben aangeraakt, dan wordt het huis van jou. De eerste paar maanden loop ik zelf als het ware met een troffeltje en een paleerijzer rond, alsof ik een archeoloog ben die tekens van vroeger wil blootleggen. Van elkeMeer lezen over “Bart Moeyaert”
Ministerie van Hysterie
Ik ben vrouw. Ik ben alle meisjes die ik wil zijn, ik word nog elke dag alle vrouwen die ik ben. Ik ben uniek en universeel tegelijkertijd. Soms ben ik onzeker, en soms ook niet. Soms voel ik me heel klein, en soms ben ik groot, groter, groots. Het Ministerie van Hysterie is de uitlaatklep van LauraMeer lezen over “Ministerie van Hysterie”
Verwoede noten
Kent u Gerrit Krol (1934 – 2013) nog? Romancier, essayist en IT-er. Een van de eerste IT-ers bovendien, uit de tijd dat mainframes nog hip waren en programmeurs mysterieuze wezens met speciale krachten. Verwoede Noten baat een beetje in dezelfde sfeer, en geen toeval – de schrijver ervan is ook IT-er. Soms moet een mens brekenMeer lezen over “Verwoede noten”
Aanlegplaats 