Voor wie doen we het (niemand gevangen?)

Voor wie doen we het? Voor die ene lezer die even monkellacht, het uitschatert, een traan wegpinkt, even stil wordt? Of tellen de aantallen, en willen we er veel van, van die lezers? Bloggers hebben het er over. 1000 per dag, voor Vitalski, 150 à 200 voor Pascal Cornet, zonder facebook mee te tellen, ‘slechts’Meer lezen over “Voor wie doen we het (niemand gevangen?)”

Houdt de dief! (vangst #67)

Eerlijkheid is een verdomd lastig begrip. Mag je stelen van de rijken? Hoe rijk moet die rijke dan precies zijn, en hoe arm jij? Veruit de meeste schrijvers in onze haven kwamen aan per roeiboot, enkelingen slechts met een oligarchisch jacht. En zo neemt Viktor Frölke het op tegen de Grote Boze Banken, en ElianeMeer lezen over “Houdt de dief! (vangst #67)”

Cento (vangst #63)

Je ziet meer wanneer je reist. Dat doen ook de Nederlandse schrijvers in deze vangst, die in België de eigen identiteit net wat scherper onder ogen zien dan thuis. Een diep begraven schip, een dranklokaal met zwijgzame mannen, een feest dat maar niet wil lukken. En net zo: je leeft meer wanneer je leest. EnMeer lezen over “Cento (vangst #63)”

Johan Bosmans

Op vijf voor twaalf vuurt Johan Bosmans zijn redelijk gekke gedachtengangen op u af, wars van wat u er wel over zou kunnen vinden. Een wonderlijke mix van kritieken, filosofie, losse zinnen, citaten en ander fraais. Met als bonus zijn wonderlijke boek Vluchtig als een steen Elke dag weereen poging totschrijven wat je gedacht hadenMeer lezen over “Johan Bosmans”

Vincent Merckx

In de week waarin de winterzon uitbarstte alsof het al drie weken later was, braken alle huisdieren van Schaarbeek uit. Een kat nam tram 25 naar Meiser, ze had haar baasje meegenomen, ze praatten in een ochtendlijke dialoog van klaaglijk gemiauw en “ça va ma chérie”, “je kent de tram toch”, “stop nu toch, de mensenMeer lezen over “Vincent Merckx”

De sprekershoek van de schrijverij

Soms duiken zomaar uit het niets mensen op die er al lang niet meer zijn. Alsof ze van over het graf de herinnering aan hun vroegere bestaan levend willen houden, bang om ooit te worden vergeten. Ik ben er nog, zeggen ze, en voor altijd. De vrouw aan de overkant van de straat die verschrikkelijkMeer lezen over “De sprekershoek van de schrijverij”