Philippe Clerick heeft een heerlijke pen. Vaak kijkt hij met de blik van een homo ironicus naar de meest uiteenlopende zaken: van oude Hollywoodfilms over vergeten Franse dichters en Oost-Europese filosofen met onuitspreekbare familienamen tot en met de waan van de dag. Maar dan steeds met een zekere au-dessus de la mêlee die vaak aan deMeer lezen over “Philippe Clerick”
Auteur archief:Bijgekleurd
De inwijkeling
Iedereen, of toch bijna iedereen, houdt van de zee. Vindt rust in de oneindigheid, het eeuwige af en aangerol, de tenen in het zand. We zijn bij Aanlegplaats uiteraard niet vies van een maritieme metafoor, maar houden toch nog meer van tegendraadsheid en controverse. Enter Marc Reugebrink, die vanuit Gent de zee al ziet liggen: De zeeMeer lezen over “De inwijkeling”
Joachim Stoop
Joachim Stoop schrijft (onder andere) boekrecensies voor Humo, maar het is niet daarom dat we hem graag te vriend houden. Wel omdat hij er een heerlijk warrige blog op nahoudt, een blog waarin hij alle richtingen uitstuitert en schaamteloos sentimentele / van extreme liefde druipende brieven schrijft aan zijn zoontje en diens twee kleine tweelingzusjes. Heerlijk!Meer lezen over “Joachim Stoop”
Het leven als voorlopige oplossing
Wie goed kijkt komt nooit tweemaal op dezelfde plek. Ik voel dan ook steeds minder de behoefte om andere oorden op te zoeken. Landen of bezienswaardigheden afvinken op een bucketlist? Het is aan mij niet besteed. Ik heb geen bucketlist. Of hij het er voor doet, vraag ik me af. Zo’n Blaise Pascal verwijzing alsMeer lezen over “Het leven als voorlopige oplossing”
Hoochiekoochie (†)
Hoe ouder hij werd hoe minder zekerheden er hem restten. Gelukkig voor ons schreef Martin Pulaski zijn vragen netjes op. Wou je mij iets zeggen, iets schrijven? Heb je mij iets te vertellen? Is dit leven nog de moeite waard om te leven? Is het verkeerd te denken dat de jongeren ons hebben opgegeven? Dat ze nietMeer lezen over “Hoochiekoochie (†)”
Het kleine kijken
Caro Van Thuyne is een compromisloze schrijfster, met een geheel eigen stem. Lees haar roman Lijn van wee en wens (Gouden Uil 2021!) of haar verhalenbundel Wij, het schuim, en u weet wat we bedoelen. Op het kleine kijken laat ze in haar persoonlijke kaarten kijken, toont ze in alle kwetsbaarheid hoe duur die egelachtige, weerbarstige houding wel is. En hoeMeer lezen over “Het kleine kijken”
De Rode Valies
Melancholie klinkt in de stad net iets anders dan in de natuur. Enfin, zo voelt het toch voor Tanja Wentzel, schrijfster van De Rode Valies. Enkele dagen geleden nog heb ik aan haar gedacht. Na al die jaren mis ik haar nog steeds heel erg, bij vlagen. Nu staat ze hier na vijfendertig jaar opnieuw voorMeer lezen over “De Rode Valies”
Julie Cafmeyer
Schrijfster, theatermaakster, columniste voor De Morgen, occasioneel journaliste in Antwerps corona-rampgebied. Volg mee met de alledaagse observaties van Julie Cafmeyer, en kom terecht in een wereld vol wondere figuren. Haar columns bespannen het brede spectrum van het menselijk bestaan, en werpen een persoonlijke blik op hedendaagse, historische en ingebeelde gebeurtenissen. Ik schrok me rot toen erMeer lezen over “Julie Cafmeyer”
Reddend Zwemmen
Rob van Essen is schrijver, vertaler en recensent Angelsaksische literatuur. Via recensies over recensenten, odes aan moderne bibliotheken, interviews met zichzelf, en flarden over een schrijversleven en vriendschap, krijgen we een interessante en eigenzinnige inkijk – niet alleen in de literatuurwereld, maar ook in zijn eigen hoofd. Rob: …Dat is wat veel lezers van literatuur verwachten:Meer lezen over “Reddend Zwemmen”
Brollie, Broomie and me
Ziezo, de Broomie is drie. Als ik cynisch was, zou ik het ‘zijn laatste verjaardag zonder gescheiden ouders’ noemen, en ja, ik ben etwas cynisch op dit moment. Wat maakt een man met twee kinders en internet zoal mee? Wat begon als een vrolijke dagboekreeks over een doordeweeks gezin, is intussen uitgegroeid tot een plek vol eerlijke en kwetsbareMeer lezen over “Brollie, Broomie and me”
Aanlegplaats 