Al van zolang ik mij kan herinneren heb ik een zwak voor grappige vrouwen met een grenzeloze verbeelding. En kijk: zonder dat ik er doelbewust naar zocht, heb ik deze week drie verhalen van schrijvende vrouwen uitgekozen die de lichte toon niet schuwen. Suzanne Brink dagdroomt een eind weg over de voor- en nadelen vanMeer lezen over “Onze vrouw bij de droogkuis & andere verhalen (vangst #210)”
Auteur archief:Jo Komkommer
Nooit meer blauwe maandagen (Vangst #206)
In de maand dat mijn geliefde schoonmoeder stierf, overleed eveneens – en dat op de gezegende leeftijd van honderdtwee – Raymond Clerick, de vader van Philippe Clerick. Ik heb het al eens eerder gezegd en geschreven: ik hou van de pen Philippe. Meer nog dan van zijn heerlijk badinerende en vaak goed onderbouwde politieke stukjesMeer lezen over “Nooit meer blauwe maandagen (Vangst #206)”
Frituur borseggiatrici (#vangst 198)
Deze week heb ik verhalen geselecteerd van drie schrijvers waar ik al vanaf het eerste stuk dat ik van hen las weg van was. Het is niet zo dat Lennart Vanstaen een groots en meeslepend leven leidt, maar hij bezit de gave om het alledaagse buitengewoon te laten lijken. Zijn laatste verhaal, Samen oud, vondMeer lezen over “Frituur borseggiatrici (#vangst 198)”
De ogen van de Siciliaan (vangst #193)
Het allermooist vind ik de verhalen van mensen die zichzelf overstijgen. Een middelmatige muzikant die een lied met eeuwigheidswaarde componeert; een schrijver van dertien in een dozijn die dat ene meesterwerk schrijft; een doordeweekse voetballer die enkele begenadigde weken beleeft en zijn vaderland in vuur en vlam zet. Toto Schillaci was zo’n voetballer. Matige techniek.Meer lezen over “De ogen van de Siciliaan (vangst #193)”
Het jaar van de lanterfanter (vangst #188)
In de noordelijkste stad van het mooiste land ter wereld kocht ik Het verhaal van mijn schaarste van Marieke Groen en las het, zoals dat met goede boeken gaat, ademloos uit. In Nog even over schaarste blikt Marieke terug – of vooruit, mocht u het nog niet gelezen hebben – over de grote thema’s vanMeer lezen over “Het jaar van de lanterfanter (vangst #188)”
Vaderdagen (vangst #183)
In navolging van E.M. Forster die ooit schreef: ‘Two cheers for democracy. Not three. Two cheers are quite enough’, zou ik willen zeggen: ‘Vier hoera’s voor Ingrid van der Graaf.’ Het portret dat ze van haar vader schetst in Zachtmoedig man is van een te koesteren tedere schoonheid. Met summiere toetsen roept Ingrid van derMeer lezen over “Vaderdagen (vangst #183)”
Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)
In Brieven aan mijn zoon leest Dennis Pauwels zijn minst favoriete sprookje voor aan zijn jonge zoon: Doornroosje. Het is de aanleiding om in zijn gekende trefzekere stijl te mijmeren over vaderliefde, ontwaken – ook al word je niet door een prinses gekust – en de gelaagdheid van de liefde. Een bijzonder ontroerend verhaal. VorigMeer lezen over “Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)”
De vangst van Johan Petit (vangst #176)
Het leven van Vitalski is uitermate boeiend. Op zijn blog Vitalskiblog vertelt hij over kleine en grote tegenslagen, maar ook over de momenten van plezier en succes. En altijd zet hij de wereld op zijn kop. Altijd is er humor. Altijd is er licht. Ook als het leven donker is. Strikt genomen is de siteMeer lezen over “De vangst van Johan Petit (vangst #176)”
Johan Petit, het interview
Op een dag belde een van de grootste verhalenvertellers van ’t stad bij ons thuis aan en zoals het mannen die de jaren negentig nog bewust hebben meegemaakt betaamt, wisselden we een begroetingskus uit. Johan Petit zag er op een huiselijke manier sjofel uit. Stoppelbaard. Verwaaide haardos. En hij droeg een alledaagse broek die jeMeer lezen over “Johan Petit, het interview”
De terugkeer van de charlatans (vangst # 171)
Gaat 2024 het jaar worden dat ik de pen van Ingrid van der Graaf leerde kennen? Het is wonderlijk hoe ze me telkens vanaf de eerste paragraaf meekrijgt en me met haar ogenschijnlijk eenvoudige zinnen weet te ontroeren. Vorige keer had ik al opgemerkt dat haar stijl me aan die van Marja Pruis deed denkenMeer lezen over “De terugkeer van de charlatans (vangst # 171)”
Aanlegplaats 