Ivo Victoria

Ivo Victoria was van zijn vijftiende tot zijn drieëndertigste het best bewaarde geheim van de Belgische rockmuziek. Net voor hij wereldberoemd dreigde te worden, kapte hij met muziek, verhuisde van Edegem naar het provincialere Amsterdam, begon een blog, debuteerde in 2009 met de roman Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat hetMeer lezen over “Ivo Victoria”

Philippe Clerick

Philippe Clerick heeft een heerlijke pen. Vaak kijkt hij met de blik van een homo ironicus naar de meest uiteenlopende zaken: van oude Hollywoodfilms over vergeten Franse dichters en Oost-Europese filosofen met onuitspreekbare familienamen tot en met de waan van de dag. Maar dan steeds met een zekere au-dessus de la mêlee die vaak aan deMeer lezen over “Philippe Clerick”

Kotsen op woensdag

In meeslepende, gebalde miniaturen weet de zelfverklaarde cynicus Sam Sterckx, de poète maudit achter Kotsen op woensdag, ons zijn wereld vol lethargie en Chandleriaanse spitsheid binnen te trekken. Geen licht in de duisternis voor romantische zielen, althans niet voordat het donderdag is geworden. ‘In gedachten sleep ik mijn voeten door de straten van mijn verloren jeugd.Meer lezen over “Kotsen op woensdag”

Ben tekstschrijver

Alle mensen deugen. En Ben De Graaf al helemaal. Mijn lief bestelt dekbedovertrekken bij KoopjeDeal. Ze zijn niet meer leverbaar, het geld wordt teruggestort. Keurig. Maar: een week later krijgen we bericht dat de dekbedovertrekken onderweg zijn. Een vergissing van de bank in uw voordeel, u ontvangt 55 euro. Pik in, ’t is winter. Maar dan begintMeer lezen over “Ben tekstschrijver”

Brollie, Broomie and me

Ziezo, de Broomie is drie. Als ik cynisch was, zou ik het ‘zijn laatste verjaardag zonder gescheiden ouders’ noemen, en ja, ik ben etwas cynisch op dit moment. Wat maakt een man met twee kinders en internet zoal mee? Wat begon als een vrolijke dagboekreeks over een doordeweeks gezin, is intussen uitgegroeid tot een plek vol eerlijke en kwetsbareMeer lezen over “Brollie, Broomie and me”

Kristien Bonneure

Als er één bodem zit in ons bestaan dan heet die vertrouwen. Ik vertrouw erop dat mijn benen me zullen dragen als ik ze uit bed zet, zelfs in de verkeerde volgorde. Ik vertrouw erop dat ik geen mes in mijn rug krijg als ik de deur uitga. Vertrouwen is de standaardinstelling van de mensMeer lezen over “Kristien Bonneure”

Marieke Groen

Met jeugdige frisheid, typerend voor iemand die in 1966 werd geboren, schrijft Marieke Groen over haar dagelijks leven. Ze doet het zo sprankelend dat je meer zou willen te weten komen over de enige Hard Gras-medewerker die niet van voetbal houdt. En vooral: meer van haar zou willen lezen. Dat kan gelukkig want ze debuteerde in 1999Meer lezen over “Marieke Groen”

Brieven aan mijn zoon

‘Ik lieg. Ik noemde de bij die je stak een wesp. Wespen sterven niet na een steek, bijen wel, maar bijen zijn goed en wespen zijn slecht. Soms is het beter om te liegen, om het narratief te beschermen.We hebben niet alleen hun honing nodig’. Wie voedt er wie op? Wie helpt wie volwassen worden?Meer lezen over “Brieven aan mijn zoon”

SFCDT

“Met de voeten vooruit takkelen op de bal en ondertussen ook man en vrouw onderuithalen.” Zo omschreef gastvisser Han Soete deze blog van Johan Velter. Tussen de tackles door vindt de doorwinterde kunstliefhebber op SFCDT een aangenaam midden tussen literair grasduinen en meeneuzen in de laatste exposities of bekende musea. Om te lezen voor, na, tijdens, ofMeer lezen over “SFCDT”