Marita’s overpeinzingen

Wij houden van vrouwen met een gevoel voor humor (van mannen ook overigens, op discriminatie zal je ons niet betrappen). Marita is zo’n vrouw. Met een nieuwe smartwatch. Een pluspunt is dat hij (het is echt een hij) met weinig  tevreden is, een paar stappen richting de koelkast levert je al de reactie ‘perfect!’ op. Ik beginMeer lezen over “Marita’s overpeinzingen”

Tegenwind

O tempora, o mores! Ingrid Verhelst leeft heel erg in het nu, en soms, ja soms, ook een beetje in de sixties: ‘Jakkes!’ zegt hij. ‘Die heeft haar in haar oksels!’…‘Zo was dat toen, jongen. In de sixties had iedereen okselhaar.’…‘Nee!’ Zijn ogen staan bol van afschuw. ‘En dat lieten jullie gewoon groeien?’…‘Ja.’   ‘Pfff! Hoe mega viesMeer lezen over “Tegenwind”

Ruud Verwaal

Voor de Nederlandstalige lezer, die houdt van Franse literatuur en poëzie, met appreciatie voor een licht humoristische insteek, maar bovenal gedreven door een liefde voor taal, is er nu de blog van Ruud Verwaal, leraar Frans uit de Lage Landen. Leestip voor alle Proustofielen: De Recherche in Kwatrijnen kon onze waardering in het bijzonder wegdragen. DatMeer lezen over “Ruud Verwaal”

Victa placet mihi causa

Een blog met een Latijnse titel, dat doet ons aan iemand denken, en helemaal toeval is dat niet. Marc Vanfraechem heeft het vaak over de Vlaamse zaak, en combineert dat met een voorliefde voor het Frans en een licht absurdistisch gevoel voor humor. Het is zeker mogelijk om bijvoorbeeld ajuinsaus of erwtensoep of hutsepot, of om hetMeer lezen over “Victa placet mihi causa”

Wim Oosterlinck

Wim Oosterlinck, de Gentenaar met de zoetgevooisde stem die knettert als een uitdovend haardvuur, is fan van John Malkovich, Cat Power en Jeroen Brouwers én won in een ver verleden het Groot Dictee der Nederlandse taal. Ondanks zijn goedgevulde radio ochtenden bij radio Willy houdt Oosterlinck een blog bij waarin hij regelmatig schrijft over zijnMeer lezen over “Wim Oosterlinck”

In caso di nebbia

Wanneer ik de dienster het metalen trapje naar het terras zie afkomen met in haar handen een blad met daarop twee dampende cappuccino’s, weet ik dat ze dadelijk de inhoud van een van de koppen in de schoot van een klant zal gieten. Ik zie het aan de lichte, nauwelijks waarneembare aarzeling van haar voetenMeer lezen over “In caso di nebbia”

Ivo Victoria

Ivo Victoria was van zijn vijftiende tot zijn drieëndertigste het best bewaarde geheim van de Belgische rockmuziek. Net voor hij wereldberoemd dreigde te worden, kapte hij met muziek, verhuisde van Edegem naar het provincialere Amsterdam, begon een blog, debuteerde in 2009 met de roman Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat hetMeer lezen over “Ivo Victoria”