Ah, de lente! Seizoen van hoop en goede voornemens die – eindelijk – een beetje in actie worden omgezet. Aan de einder gloort alweer de duisternis, maar eerst is er leven en liefde. Viktor Frölke schreef daar een gedicht over (tip: luister naar zijn voordracht!), en Marijke Cornelis en Els Claessens raakten in een knoopMeer lezen over “Verschlimbesseren (vangst #223)”
Tag archief:Zon zee murphy
Onze vrouw bij de droogkuis & andere verhalen (vangst #210)
Al van zolang ik mij kan herinneren heb ik een zwak voor grappige vrouwen met een grenzeloze verbeelding. En kijk: zonder dat ik er doelbewust naar zocht, heb ik deze week drie verhalen van schrijvende vrouwen uitgekozen die de lichte toon niet schuwen. Suzanne Brink dagdroomt een eind weg over de voor- en nadelen vanMeer lezen over “Onze vrouw bij de droogkuis & andere verhalen (vangst #210)”
IJsta-ha-haaart! (Vangst #148)
De reden dat ik van seizoensdepressies houd? Ze leveren goede stukjes op. Deze week verplaatsen we lucht en bladeren met Marijke Cornelis, steken we de haard aan met Gerhard Bakker en zorgen we voor trauma’s bij Bene Van Eeghem. Ik kan niet wachten op de lente, maar eerst: “Ik wil ijstaart! Ik wil ijsta-ha-haaart!” WijMeer lezen over “IJsta-ha-haaart! (Vangst #148)”
Wanneer is iets zichzelf? (vangst # 82)
Soms fonkelt de herfsttrompet al aan de horizon. Bladeren krullen, verschrompelen, vergelen. De sapstroom wordt slomer. Tom Wouters, een van de bloggers in deze vangst, zoekt al een poos een rijmwoord op herfst. Doctorandus P is daar in geslaagd: ‘Driewerfst hoera.’ Sommigen vinden de herfst een treurig seizoen waarin alles oud wordt, vervalt en tenslotteMeer lezen over “Wanneer is iets zichzelf? (vangst # 82)”
Fragmenten
Zon. Zee. Murphy. Marij, meer weten we niet van de auteur van deze Fragmenten, en dat ze zinnelijk schrijft, en intens, en dat taal alles is wat telt. Naast kleur. En smaak. En geur. En muziek. En taal. Of zeiden we dat al? ik reed en reed, veel te snel, omdat ik een zin aanMeer lezen over “Fragmenten”
Aanlegplaats 