Schiep Bouazza dan letterlijk een gevleugeld woord? Wie zijn hoofd in De Honingpot stopt, blijft plakken. Bezieler Marc Kregting publiceert sinds 1989 teksten in tijdschriften, kranten en boeken, en beheerde het literaire tijdschrift de Biels. Als pianist en componist verzorgde hij jazzfunkoptredens, en maakte onderweg de animatiefilm Used to be a. In De Honingpot verwent hij zijn lezer metMeer lezen over “De Honingpot”
Categorie archief: Haven
Het kleine kijken
Caro Van Thuyne is een compromisloze schrijfster, met een geheel eigen stem. Lees haar roman Lijn van wee en wens (Gouden Uil 2021!) of haar verhalenbundel Wij, het schuim, en u weet wat we bedoelen. Op het kleine kijken laat ze in haar persoonlijke kaarten kijken, toont ze in alle kwetsbaarheid hoe duur die egelachtige, weerbarstige houding wel is. En hoeMeer lezen over “Het kleine kijken”
Brieven aan mijn zoon
‘Ik lieg. Ik noemde de bij die je stak een wesp. Wespen sterven niet na een steek, bijen wel, maar bijen zijn goed en wespen zijn slecht. Soms is het beter om te liegen, om het narratief te beschermen.We hebben niet alleen hun honing nodig’. Wie voedt er wie op? Wie helpt wie volwassen worden?Meer lezen over “Brieven aan mijn zoon”
Anton Voloshin
thans regent het weer stront Anton Voloshin kreeg naar eigen zeggen de schrijfmicrobe reeds te pakken als kind van acht, en sindsdien verdwijnt hij niet alleen in verhalen maar schrijft hij ze ook. Niettemin waren wij in het bijzonder getroffen door zijn rake poëzie. Klaar of onklaar, daar zijn we nog niet uit (en dat is misschienMeer lezen over “Anton Voloshin”
Het leven als voorlopige oplossing
Wie goed kijkt komt nooit tweemaal op dezelfde plek. Ik voel dan ook steeds minder de behoefte om andere oorden op te zoeken. Landen of bezienswaardigheden afvinken op een bucketlist? Het is aan mij niet besteed. Ik heb geen bucketlist. Of hij het er voor doet, vraag ik me af. Zo’n Blaise Pascal verwijzing alsMeer lezen over “Het leven als voorlopige oplossing”
Lennart Vanstaen
Is niet elke volwassene een mislukt kind? En zijn de knoeiers, de kunstenaars, de eeuwige probeerders, de charlatans en de krekels dan niet de mislukt mislukte kinderen? Soms, meestal op zondagavonden, wanneer ik mijn leven overschouw, bekruipt me dit soort sombere gedachten. En dan lees ik Lennart Vanstaen, Het is mijn overtuiging dat de kracht van iederMeer lezen over “Lennart Vanstaen”
Kotsen op woensdag
In meeslepende, gebalde miniaturen weet de zelfverklaarde cynicus Sam Sterckx, de poète maudit achter Kotsen op woensdag, ons zijn wereld vol lethargie en Chandleriaanse spitsheid binnen te trekken. Geen licht in de duisternis voor romantische zielen, althans niet voordat het donderdag is geworden. ‘In gedachten sleep ik mijn voeten door de straten van mijn verloren jeugd.Meer lezen over “Kotsen op woensdag”
Joachim Stoop
Joachim Stoop schrijft (onder andere) boekrecensies voor Humo, maar het is niet daarom dat we hem graag te vriend houden. Wel omdat hij er een heerlijk warrige blog op nahoudt, een blog waarin hij alle richtingen uitstuitert en schaamteloos sentimentele / van extreme liefde druipende brieven schrijft aan zijn zoontje en diens twee kleine tweelingzusjes. Heerlijk!Meer lezen over “Joachim Stoop”
Viktor Frölke
Geen likes: geld! Viktor Frölke, schrijver, filosoof en postbode, windt geen doekjes om de armlastige positie van gratis blogschrijvers. Maar het hoofd is vol, of het hart, of de buik, geen blogschrijver heeft door waar die stukjes vandaan blijven komen. Maar komen doen ze. Eigenlijk had hij aan boeken genoeg, zo bleek na de dood vanMeer lezen over “Viktor Frölke”
Marieke Groen
Met jeugdige frisheid, typerend voor iemand die in 1966 werd geboren, schrijft Marieke Groen over haar dagelijks leven. Ze doet het zo sprankelend dat je meer zou willen te weten komen over de enige Hard Gras-medewerker die niet van voetbal houdt. En vooral: meer van haar zou willen lezen. Dat kan gelukkig want ze debuteerde in 1999Meer lezen over “Marieke Groen”
Aanlegplaats 