Wings and Wonders

Joke Vander Laenen is een coach die zichzelf aanprijst met een citaat van Herman De Coninck, geef mij nu eindelijk wat ik altijd al had. Een coach met een onberispelijke smaak, enige kennis van het wielerleven, en een fijne pen. Meer kunnen wij niet verlangen. Gelukkig stapten we af en toe uit, om pistolets met kaas teMeer lezen over “Wings and Wonders”

Victa placet mihi causa

Een blog met een Latijnse titel, dat doet ons aan iemand denken, en helemaal toeval is dat niet. Marc Vanfraechem heeft het vaak over de Vlaamse zaak, en combineert dat met een voorliefde voor het Frans en een licht absurdistisch gevoel voor humor. Het is zeker mogelijk om bijvoorbeeld ajuinsaus of erwtensoep of hutsepot, of om hetMeer lezen over “Victa placet mihi causa”

Tegenwind

O tempora, o mores! Ingrid Verhelst leeft heel erg in het nu, en soms, ja soms, ook een beetje in de sixties: ‘Jakkes!’ zegt hij. ‘Die heeft haar in haar oksels!’…‘Zo was dat toen, jongen. In de sixties had iedereen okselhaar.’…‘Nee!’ Zijn ogen staan bol van afschuw. ‘En dat lieten jullie gewoon groeien?’…‘Ja.’   ‘Pfff! Hoe mega viesMeer lezen over “Tegenwind”

De grauwe gekheid

Misschien is het overcompensatie voor haar familienaam. Misschien ook niet. In elk geval, voor wie proza schrijft als Ze zag eruit als zo’n Parijse absintdrinkster op Montmatre; met een lang en uitgemergeld gezicht, donker omwalde ogen, en buiten de lijntjes gestifte lippen. Haar mond had de kleur van verlangen, haar wangen die van lang verloren lust. HaarMeer lezen over “De grauwe gekheid”

Kristien Bonneure

Als er één bodem zit in ons bestaan dan heet die vertrouwen. Ik vertrouw erop dat mijn benen me zullen dragen als ik ze uit bed zet, zelfs in de verkeerde volgorde. Ik vertrouw erop dat ik geen mes in mijn rug krijg als ik de deur uitga. Vertrouwen is de standaardinstelling van de mensMeer lezen over “Kristien Bonneure”

Philippe Clerick

Philippe Clerick heeft een heerlijke pen. Vaak kijkt hij met de blik van een homo ironicus naar de meest uiteenlopende zaken: van oude Hollywoodfilms over vergeten Franse dichters en Oost-Europese filosofen met onuitspreekbare familienamen tot en met de waan van de dag. Maar dan steeds met een zekere au-dessus de la mêlee die vaak aan deMeer lezen over “Philippe Clerick”

De inwijkeling

Iedereen, of toch bijna iedereen, houdt van de zee. Vindt rust in de oneindigheid, het eeuwige af en aangerol, de tenen in het zand. We zijn bij Aanlegplaats uiteraard niet vies van een maritieme metafoor, maar houden toch nog meer van tegendraadsheid en controverse. Enter Marc Reugebrink, die vanuit Gent de zee al ziet liggen: De zeeMeer lezen over “De inwijkeling”

Joachim Stoop

Joachim Stoop schrijft (onder andere) boekrecensies voor Humo, maar het is niet daarom dat we hem graag te vriend houden. Wel omdat hij er een heerlijk warrige blog op nahoudt, een blog waarin hij alle richtingen uitstuitert en schaamteloos sentimentele / van extreme liefde druipende brieven schrijft aan zijn zoontje en diens twee kleine tweelingzusjes. Heerlijk!Meer lezen over “Joachim Stoop”

Het leven als voorlopige oplossing

Wie goed kijkt komt nooit tweemaal op dezelfde plek. Ik voel dan ook steeds minder de behoefte om andere oorden op te zoeken. Landen of bezienswaardigheden afvinken op een bucketlist? Het is aan mij niet besteed. Ik heb geen bucketlist. Of hij het er voor doet, vraag ik me af. Zo’n Blaise Pascal verwijzing alsMeer lezen over “Het leven als voorlopige oplossing”

Hoochiekoochie (†)

Hoe ouder hij werd hoe minder zekerheden er hem restten. Gelukkig voor ons schreef Martin Pulaski zijn vragen netjes op. Wou je mij iets zeggen, iets schrijven? Heb je mij iets te vertellen? Is dit leven nog de moeite waard om te leven? Is het verkeerd te denken dat de jongeren ons hebben opgegeven? Dat ze nietMeer lezen over “Hoochiekoochie (†)”