De allereerste keer dat ik een stuk van Philippe Clerick las, dacht ik dat Karel van het Reve uit het dodenrijk was opgestaan en naar het Vlaamse hinterland was verhuisd. Philippe hanteert namelijk dezelfde ironische schrijfstijl als de Geleerde Broer van Gerard en weet zijn lezers voortdurend te verrassen met originele gedachten en onvoorspelbare invalshoeken.Meer lezen over “Philippe Clerick, het interview”
Categorie archief: Vangst van de week
De zoektocht naar een sterke man (vangst #154)
Ik heb een zwak voor schrijvers met een uitnodigende stijl en daarom weet de pen van Jan Devriese, waarin echo’s van Godfried Bomans weerklinken, me telkens opnieuw te verleiden. Zijn stukje over de herinnering aan een witte kerst in een ver verleden toen Lotte Lambert nog de aanvalsleider van Club Brugge was, is echt vintageMeer lezen over “De zoektocht naar een sterke man (vangst #154)”
Weg. Of terug. (vangst #153)
Schrijvers, zo is algemeen geweten, schrijven om hun diepste angsten op afstand te houden en – dat is het gekke eraan – ze tegelijkertijd heel dichtbij te halen. Voortdurend steken ze het hoofd door de tralies van de leeuwenkooi, pen in de aanslag. Soms keren ze daarvan terug, zoals Ivo Victoria in een werkelijk hemelsMeer lezen over “Weg. Of terug. (vangst #153)”
Met de hand gemaakt (vangst #152)
Dat wij geen machines zijn met radartjes, plastieken draden en een blinkend moederbord- al gaan steeds meer lieden dat geloven- maar dat wij daarentegen uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan, dat vertellen de volgende dames. Knappe dames die weten dat we nog uit vlees en bloed en zweet en tranen bestaan enMeer lezen over “Met de hand gemaakt (vangst #152)”
Drie Nederlandse Belgen schrijven een blog (vangst #151)
Belgen die in Nederland wonen en Nederlanders die in België wonen: onze haven (en redactie) ligt er vol mee. Blijkbaar is het een beweging die veel blogdrang met zich meebrengt. Goed voor ons! Deze week laven we ons aan proza en poëzie van drie mannelijke Nederlandse inwijkelingen, te beginnen bij de octrooihouder, Marc Reugebrink. NaMeer lezen over “Drie Nederlandse Belgen schrijven een blog (vangst #151)”
De vangst van Virginie Platteau (#vangst 150)
Ik heb al heel lang veel bewondering en waardering voor het werk van Kristien Bonneure. Met haar deel ik een grote liefde voor en koestering van stilte in alle facetten. Zij is in haar schrijven en haar werk zo trefzeker, zo productief, veelzijdig, inzichtelijk, kwetsbaar, discreet en no-nonsense. Altijd nieuwsgierig ook, ze legt verbanden enMeer lezen over “De vangst van Virginie Platteau (#vangst 150)”
Virginie Platteau, het interview
foto: Luc Gordts 2 januari 2024, rust? Drukdrukdruk-statussen van roodaangelopen dikbuikooms sterven weg. Ook: het gepoch van hooghartige nichten. Het gekwebbel der tantes, ze plamuren elke pauze. Vetes, erfeniskwesties, bokshandschoenen als dooie mussen door de ruimte, gekrakeel, familiale veldslagen, vuurwerk en afgerukte oorlellen, bange huilhonden, sirenes. Alles dooft uit tot hopelijk een jaar van rustMeer lezen over “Virginie Platteau, het interview”
De vrouw van tien miljoen en andere vrolijke verhalen (vangst #149)
Was het niet Ambrose Bierce die beweerde dat filosofie ‘A route of many roads leading from nowhere to nothing‘ is? Al tijdens het lezen van diverse interviews met filosofe Ingrid Robeyns, naar aanleiding van de publicatie van haar boek ‘Limitarisme,’ zat ik te hopen dat Philippe Clerick hierop zou reageren. En kijk. Stiekem verdenk ikMeer lezen over “De vrouw van tien miljoen en andere vrolijke verhalen (vangst #149)”
IJsta-ha-haaart! (Vangst #148)
De reden dat ik van seizoensdepressies houd? Ze leveren goede stukjes op. Deze week verplaatsen we lucht en bladeren met Marijke Cornelis, steken we de haard aan met Gerhard Bakker en zorgen we voor trauma’s bij Bene Van Eeghem. Ik kan niet wachten op de lente, maar eerst: “Ik wil ijstaart! Ik wil ijsta-ha-haaart!” WijMeer lezen over “IJsta-ha-haaart! (Vangst #148)”
Martin Pulaski (vangst #147)
De laatste blogpost op Hoochiekoochie is een in memoriam. Het is nog geen zes weken oud, en van ziekte bij Martin Pulaski zelf was nog geen sprake. Hoogstens van ongemak. En zie nu. Vandaag neemt de wereld afscheid van hem. The last of the gentlemen. Twee decennia lang hoochiekoochie, waarin hij schreef over film, muziek,Meer lezen over “Martin Pulaski (vangst #147)”
