In de noordelijkste stad van het mooiste land ter wereld kocht ik Het verhaal van mijn schaarste van Marieke Groen en las het, zoals dat met goede boeken gaat, ademloos uit. In Nog even over schaarste blikt Marieke terug – of vooruit, mocht u het nog niet gelezen hebben – over de grote thema’s vanMeer lezen over “Het jaar van de lanterfanter (vangst #188)”
Categorie archief: Vangst van de week
Oh! Buren! (vangst #187)
Je ontkomt er niet aan. Andere mensen. Veel andere mensen, veraf en dichtbij – zo dichtbij dat hen echt kan zien. Thuis, als buur. Op vakantie. Je hebt niet om hen gevraagd, je kan best zonder hen. Je hebt altijd wat te doen met hen, blijkt uit de teksten van Rein Hannik, Fien De BlockMeer lezen over “Oh! Buren! (vangst #187)”
Eenvoud: hoe moeilijk kan ’t zijn? (vangst #186)
Er is niets eenvoudig aan eenvoud. Onze bloggers weten er alles van. Kimme Tigra zit met een mediterende reisgezel en wil naar huis. Joost Elli zit met de kwaliteit van zogenaamd ambachtelijk eten. Caspar Visser ’t Hooft zit met een hek met afstandsbediening. Of nee, eigenlijk is het niet het hek dat hem parten speelt.Meer lezen over “Eenvoud: hoe moeilijk kan ’t zijn? (vangst #186)”
De vangst van Lennart Vanstaen (#185)
In mijn interview met Aanlegplaats had ik het al over oprechtheid in een blog. Ik hou van mensen die zeggen waar het op staat, liefst met humor gebracht. Echter, de lijn tussen oprechtheid en oeverloos gezaag is soms dun. Het is een ware kunst om je te balanceren op die koord. Enter: Julie Cafmeyer. MetMeer lezen over “De vangst van Lennart Vanstaen (#185)”
Kijken (vangst #184)
Une starlette à avenir prometteur, zo voelde de jonge Merel de Vilder Robier zich in het gezelschap van haar flamboyante – en nu overleden en met weemoed en liefde bezongen oom D. Une starlette? Dat moet een geinternaliseerde male gaze zijn, en tegen die blik trekt Caro van Thuyne moedig ten strijde. Onze steun heeftMeer lezen over “Kijken (vangst #184)”
Vaderdagen (vangst #183)
In navolging van E.M. Forster die ooit schreef: ‘Two cheers for democracy. Not three. Two cheers are quite enough’, zou ik willen zeggen: ‘Vier hoera’s voor Ingrid van der Graaf.’ Het portret dat ze van haar vader schetst in Zachtmoedig man is van een te koesteren tedere schoonheid. Met summiere toetsen roept Ingrid van derMeer lezen over “Vaderdagen (vangst #183)”
Bah! Reisverhalen! (vangst #182)
Ik moet een onhebbelijkheid bekennen: ik hou niet zo erg van reisverhalen. Of toch niet van de doorsnee variant. Na elke zomervakantie kijk ik met enige tegenzin aan tegen het terugzien van vrienden en collega’s. Niet uit mensonvriendelijkheid, maar omwille van de onbedwingbare noodzaak die mensen blijkbaar voelen om te vertellen over de reizen dieMeer lezen over “Bah! Reisverhalen! (vangst #182)”
En het thema van deze zomer is… (vangst #181)
We bevinden ons in het epicentrum van de zomer. Waar komen we vandaan? Waar gaan we naartoe? Om te ankeren in deze zee van mogelijkheden, helpt het om je zomer een thema mee te geven, zoals enkele van onze bloggers voordoen. Stef Bos die dwars door de dood wil zingen, is de titelsong van deMeer lezen over “En het thema van deze zomer is… (vangst #181)”
Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)
In Brieven aan mijn zoon leest Dennis Pauwels zijn minst favoriete sprookje voor aan zijn jonge zoon: Doornroosje. Het is de aanleiding om in zijn gekende trefzekere stijl te mijmeren over vaderliefde, ontwaken – ook al word je niet door een prinses gekust – en de gelaagdheid van de liefde. Een bijzonder ontroerend verhaal. VorigMeer lezen over “Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)”
Dat is altijd ok (vangst #179)
Wat doen schrijvers tijdens de vakantie? Ze herlezen een boek (liefst een klassieker, Proust is altijd ok), komen samen met andere schrijvers (met wat afgunst, dat is altijd ok) en vinden het dan te warm, of ze zijn erg druk met vanalles (Gentse feesten zijn altijd ok). In elk geval: ze zijn gelukkig (en datMeer lezen over “Dat is altijd ok (vangst #179)”
