Stem Leven (vangst #190)

Verkiezingskoortsrood en kiespotloodrood. Schaamrood van uitslag en uitslagen. Het Rode Gevaarrood. Verliefde blos- en rozenrood, rode oortjesrood, rooie cijfersrood, roodborstjesrood, rode loperrood. Bordeauxwijnrood en roestrood,het vuur van de wingerd in de herfst. Vergoten bloed dat drupt en drupt, wat een rood is dat precies en waarvoor dient het? Mark Reugebrink duidt waarom de AfD (extreemMeer lezen over “Stem Leven (vangst #190)”

De vangst van Kathy Mathys (#189)

Eigenlijk hou ik het meest van blogs die een specifiek onderwerp hebben. Een blog over Victoriaanse jurken, over bloemen drogen, over haiku’s schrijven: helemaal mijn  ding! Toch heb ik gekozen voor twee blogs die het leven in al zijn vormen en gedaantes onderzoeken. Als eerste kies ik voor de blog van Sylvie Marie. Of hetMeer lezen over “De vangst van Kathy Mathys (#189)”

Kathy Mathys, het interview

Ik tref Kathy Mathys op een donderdagochtend, online, in haar werkkamer in Breda. Ze heeft het druk. Eerder deze week stelde ze haar nieuwe boek Tot het glinstert voor in boekhandel Limerick in Gent, straks moet ze naar een vergadering van de Querido Academie in Amsterdam. Voor een schrijver is de periode vlak na hetMeer lezen over “Kathy Mathys, het interview”

Het jaar van de lanterfanter (vangst #188)

In de noordelijkste stad van het mooiste land ter wereld kocht ik Het verhaal van mijn schaarste van Marieke Groen en las het, zoals dat met goede boeken gaat, ademloos uit. In Nog even over schaarste blikt Marieke terug – of vooruit, mocht u het nog niet gelezen hebben – over de grote thema’s vanMeer lezen over “Het jaar van de lanterfanter (vangst #188)”

Oh! Buren! (vangst #187)

Je ontkomt er niet aan. Andere mensen. Veel andere mensen, veraf en dichtbij – zo dichtbij dat hen echt kan zien. Thuis, als buur. Op vakantie. Je hebt niet om hen gevraagd, je kan best zonder hen. Je hebt altijd wat te doen met hen, blijkt uit de teksten van Rein Hannik, Fien De BlockMeer lezen over “Oh! Buren! (vangst #187)”

Eenvoud: hoe moeilijk kan ’t zijn? (vangst #186)

Er is niets eenvoudig aan eenvoud. Onze bloggers weten er alles van. Kimme Tigra zit met een mediterende reisgezel en wil naar huis. Joost Elli zit met de kwaliteit van zogenaamd ambachtelijk eten. Caspar Visser ’t Hooft zit met een hek met afstandsbediening. Of nee, eigenlijk is het niet het hek dat hem parten speelt.Meer lezen over “Eenvoud: hoe moeilijk kan ’t zijn? (vangst #186)”

De vangst van Lennart Vanstaen (#185)

In mijn interview met Aanlegplaats had ik het al over oprechtheid in een blog. Ik hou van mensen die zeggen waar het op staat, liefst met humor gebracht. Echter, de lijn tussen oprechtheid en oeverloos gezaag is soms dun. Het is een ware kunst om je te balanceren op die koord. Enter: Julie Cafmeyer. MetMeer lezen over “De vangst van Lennart Vanstaen (#185)”

Kijken (vangst #184)

Une starlette à avenir prometteur, zo voelde de jonge Merel de Vilder Robier zich in het gezelschap van haar flamboyante – en nu overleden en met weemoed en liefde bezongen oom D. Une starlette? Dat moet een geinternaliseerde male gaze zijn, en tegen die blik trekt Caro van Thuyne moedig ten strijde. Onze steun heeftMeer lezen over “Kijken (vangst #184)”

Vaderdagen (vangst #183)

In navolging van E.M. Forster die ooit schreef: ‘Two cheers for democracy. Not three. Two cheers are quite enough’, zou ik willen zeggen: ‘Vier hoera’s voor Ingrid van der Graaf.’ Het portret dat ze van haar vader schetst in Zachtmoedig man is van een te koesteren tedere schoonheid. Met summiere toetsen roept Ingrid van derMeer lezen over “Vaderdagen (vangst #183)”

Bah! Reisverhalen! (vangst #182)

Ik moet een onhebbelijkheid bekennen: ik hou niet zo erg van reisverhalen. Of toch niet van de doorsnee variant. Na elke zomervakantie kijk ik met enige tegenzin aan tegen het terugzien van vrienden en collega’s. Niet uit mensonvriendelijkheid, maar omwille van de onbedwingbare noodzaak die mensen blijkbaar voelen om te vertellen over de reizen dieMeer lezen over “Bah! Reisverhalen! (vangst #182)”