Vincent Merckx

In de week waarin de winterzon uitbarstte alsof het al drie weken later was, braken alle huisdieren van Schaarbeek uit. Een kat nam tram 25 naar Meiser, ze had haar baasje meegenomen, ze praatten in een ochtendlijke dialoog van klaaglijk gemiauw en “ça va ma chérie”, “je kent de tram toch”, “stop nu toch, de mensenMeer lezen over “Vincent Merckx”

De sprekershoek van de schrijverij

Soms duiken zomaar uit het niets mensen op die er al lang niet meer zijn. Alsof ze van over het graf de herinnering aan hun vroegere bestaan levend willen houden, bang om ooit te worden vergeten. Ik ben er nog, zeggen ze, en voor altijd. De vrouw aan de overkant van de straat die verschrikkelijkMeer lezen over “De sprekershoek van de schrijverij”

De Nieuwe Contrabas

Chrétien Breukers heeft het in De Nieuwe Contrabas veel meer over literatuur dan over het eigen leven (wat hij wel deed in de toepasselijk genaamde Chrétien Breukers), en bovendien slorpt zijn boeiende en groeiende podcast veel van zijn aandacht op. Maar toch. Zinnen als Mensen die gedichten lezen zijn vaak heel erg irritant. Ze zien de meest erge gemeenplaatsenMeer lezen over “De Nieuwe Contrabas”

Voorheen rookzanger

Zo af en toe tref je een begenadigd blogschrijver, die beter dan wij kan uitleggen wat er zo fijn is aan het bijhouden van een blog. Jan-Paul Van Spaendonck is zo iemand: Het was een uitlaatklep voor alles wat me bezighield en het gaf structuur aan mijn dagen in die eerste stille jaren nadat ik in eenMeer lezen over “Voorheen rookzanger”

Kristien Bonneure

Als er één bodem zit in ons bestaan dan heet die vertrouwen. Ik vertrouw erop dat mijn benen me zullen dragen als ik ze uit bed zet, zelfs in de verkeerde volgorde. Ik vertrouw erop dat ik geen mes in mijn rug krijg als ik de deur uitga. Vertrouwen is de standaardinstelling van de mensMeer lezen over “Kristien Bonneure”

Merel de Vilder Robier

Wat wist ik van het leven, 25 jaar geleden?Toch stond ik op de top van de wereld met tonnen courage, solide als een rots. Ik slidderde door ’t leven als door de boter. Ik hakte knopen per dozijn. Ik zag mij graag. Mijzelf en haar en hem. En hem, zolang dat ’t duurde. Is ’t danMeer lezen over “Merel de Vilder Robier”

De grauwe gekheid

Misschien is het overcompensatie voor haar familienaam. Misschien ook niet. In elk geval, voor wie proza schrijft als Ze zag eruit als zo’n Parijse absintdrinkster op Montmatre; met een lang en uitgemergeld gezicht, donker omwalde ogen, en buiten de lijntjes gestifte lippen. Haar mond had de kleur van verlangen, haar wangen die van lang verloren lust. HaarMeer lezen over “De grauwe gekheid”

Marita’s overpeinzingen

Wij houden van vrouwen met een gevoel voor humor (van mannen ook overigens, op discriminatie zal je ons niet betrappen). Marita is zo’n vrouw. Met een nieuwe smartwatch. Een pluspunt is dat hij (het is echt een hij) met weinig  tevreden is, een paar stappen richting de koelkast levert je al de reactie ‘perfect!’ op. Ik beginMeer lezen over “Marita’s overpeinzingen”