Of ze nog vaak springt, weten we niet met zekerheid, maar het archief van Margot ten Caat is alvast heel erg de moeite waard. Springvlo is een schatkamer van licht absurdistische, pijnlijk eerlijke en vrolijke poëzie. Wij beginnen onze dag graag met woorden als deze. Gelukloert met een verkreukt gezicht tussen de gordijnen doorruikt zondeMeer lezen over “Springvlo”
Categorie archief: Haven
zacht bruTaal
Je had roomijs bij in een zak met koelelementen. Twee lepels. Ik kreeg de gele, je favoriete. Wat we gingen delen op de trein kreeg ik nu in mijn schoot geworpen op de passagiersstoel. Het smolt. Ik moest niet wachten op jou, drong je aan. Dus maakte ik vlekken, terwijl het ijs langs de kartonnenMeer lezen over “zacht bruTaal”
Rein Hannik
De Heer haalde opgelucht adem toen de ziel vol vertrouwen was afgedaald naar de foetus van Rein. Zelf trok hij zich terug in de Romance Room, alwaar schaars geklede engelen alleszins bereid waren een wit voetje te halen bij de Almachtige, die de camera pakte om nog wat stockfoto’s te schieten – voor de lente-brochureMeer lezen over “Rein Hannik”
Werk in uitvoering
Zo erg was het met ons nog niet gesteld dus bleven we nog een nacht en vertrokken pas toen we geen droge onderbroek meer in onze bagage vonden. Op de derde zonloze ochtend stouwden we het lelijk eendje vol met onze spullen en vingen met vele gedachten in het hoofd de terugtocht aan. We gingenMeer lezen over “Werk in uitvoering”
Sylvie Marie
En kijk, ik denk nu terug aan hoe ik aan de kinderen in Colombia mijn boomgedicht voorlas. Ik zei hen: ‘Waar ik vandaan kom, staan er niet zoveel bomen als hier, dus schreef ik een gedicht waarin ik er zelf één ben.’ Met ingehouden adem luisterden ze naar mij, en dan naar Luna. Achteraf kwamMeer lezen over “Sylvie Marie”
David Troch
We hoeven David Troch niet voor te stellen. Stadsdichter, proza, eenlettergrepige (dat zijn er wel zes) gedichten. Vader, hardloper, treinreiziger. Man van het woord – en dus ook een blog waarin hij over dat alles verslag doet. Als jij het voor het zeggen had, zou er in elke trein een koffiebarretje zijn. Geen steriel geval,Meer lezen over “David Troch”
Marjon werkt
Ik was me er wel van bewust dat ik maar wat aanrommelde. Een voorbij fladderende coach zei dat dat normaal was. Totdat het dat niet meer was. Ik weet nog dat ik het ene moment tegen mijn vriendin Karin zei dat ik me geen andere job kon voorstellen en dat ik er het andere momentMeer lezen over “Marjon werkt”
Komkommerdagen
Jo Komkommer leefde als kind al te veel in zijn hoofd en dat is er met het klimmen der jaren niet op verbeterd. Kenner van nagerechten, Britse rockmuziek tussen 1979 en 1985 en het oeuvre van P.G. Wodehouse. Dacht lange tijd dat hij voorbestemd was furore te maken als linksbuiten bij Real Madrid. Las inMeer lezen over “Komkommerdagen”
Bijgekleurd
Het is te laat om nog een nobelprijs te winnen, uit te groeien tot een wijd en zijd erkend genie, een succesvol ondernemer desnoods. Damn! Ik ben niet eens rijk. In het duister neem ik een besluit. Elke ochtend zal ik voortaan aan mijn eigen rad van fortuin draaien, een rad waarin de bedragen vervangen zijn door wat erMeer lezen over “Bijgekleurd”
Catherineciseaux
Katrien Scheir deed en doet veel te veel. Ze maakt poppen, affiches, kostuums, en decors. Filosofische workshops, taalprojecten voor vluchtelingen, muzische lessen, kunst- en cultuurlessen. Verhalen, blogs, gedichten, dagboeken en zeer dringende to-do lijstjes. Schilderijen (olieverf en aquarel), illustraties en cartoons, o.a. voor Apache.be. Ze geeft lessen Nederlands en kunst. Ze verhuist tussen landen. ZeMeer lezen over “Catherineciseaux”
