Elke vangst van de week begint met een leeg net, en voor de eerste van het jaar staan daarnaast goede voornemens netjes in het gelid. De rauwheid van het leven wat meer toelaten, bijvoorbeeld, en wat minder sugar coated kamerblues – hoe mooi ook geschreven. Dennis Pauwels schiet me daarbij meteen ter hulp. In zijnMeer lezen over “Opgepast! (vangst #256)”
Tag archief:Dennis Pauwels
200 tips voor een goede blog! (vangst #200)
‘Zoals elke dinsdag klokslag elf uur houdt de wereld ook nu een moment de adem stil en buigt zich over die ene vraag die er werkelijk toe doet: wat zou de selectie van de week van Aanlegplaats zijn?‘ Dat was de inleiding van de allereerste vangst van de week, nu tweehonderd weken geleden. Tweehonderd isMeer lezen over “200 tips voor een goede blog! (vangst #200)”
Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)
In Brieven aan mijn zoon leest Dennis Pauwels zijn minst favoriete sprookje voor aan zijn jonge zoon: Doornroosje. Het is de aanleiding om in zijn gekende trefzekere stijl te mijmeren over vaderliefde, ontwaken – ook al word je niet door een prinses gekust – en de gelaagdheid van de liefde. Een bijzonder ontroerend verhaal. VorigMeer lezen over “Karel van het Reve heeft echt bestaan en andere verhalen (vangst #180)”
Normale mensen met een beperking (vangst #165)
Schrijvers zijn volhouders. In vriendschappen, in het onderhouden van een blog, in liegen alsof het gedrukt staat. En soms zijn er barsten. Twijfels. Een ommezwaai. Niet bij Herman Loos, die met een vriend voor het leven op trot is. Jan-Paul van Spaendonck twijfelt nog, er valt meer luit te spelen en gerichter te lezen zonder.Meer lezen over “Normale mensen met een beperking (vangst #165)”
De vangst van Dennis Pauwels (vangst #159)
De haven van Aanlegplaats stel ik me het liefste voor als de Vieux-Port van Marseille. Je kan ze betreden langs de toeristische, naar zeep geurende, smalle straatjes, langs de moderne mastodonten van het Mucem waar de Europese visie voor je klaar ligt, of via het heuvelachtige Romeinse parcours. Het liefst van al bezoek ik mijnMeer lezen over “De vangst van Dennis Pauwels (vangst #159)”
De zoektocht naar een sterke man (vangst #154)
Ik heb een zwak voor schrijvers met een uitnodigende stijl en daarom weet de pen van Jan Devriese, waarin echo’s van Godfried Bomans weerklinken, me telkens opnieuw te verleiden. Zijn stukje over de herinnering aan een witte kerst in een ver verleden toen Lotte Lambert nog de aanvalsleider van Club Brugge was, is echt vintageMeer lezen over “De zoektocht naar een sterke man (vangst #154)”
Ik weet niet wat je nog meer van me wil (vangst #135)
Liefde en wetenschap deze week. Dennis Pauwels mijmert over het fenomeen van de aanspreking. Waar de literatuurwetenschappen en de psychologie constateren dat er steeds minder aangesproken wordt, voelt de schrijver dat de achterliggende nood om gezien te worden, springlevend is. Johan De Crom houdt een pleidooi voor informatie: hoe meer we van elkaar weten, hoeMeer lezen over “Ik weet niet wat je nog meer van me wil (vangst #135)”
Het volume van de magie (vangst #81)
‘Back to reality’, schreef mijn baas deze week. Een van de ergste geboden ever. Onze bloggers weten dat. Zij begrijpen de nood aan fantasie en laten zich in hun denken, schrijven én leven niet beknotten door de grenzen van de werkelijkheid. Nu september nadert, voeren ze het volume van de magie nog eens op. HetMeer lezen over “Het volume van de magie (vangst #81)”
Houdt de dief! (vangst #67)
Eerlijkheid is een verdomd lastig begrip. Mag je stelen van de rijken? Hoe rijk moet die rijke dan precies zijn, en hoe arm jij? Veruit de meeste schrijvers in onze haven kwamen aan per roeiboot, enkelingen slechts met een oligarchisch jacht. En zo neemt Viktor Frölke het op tegen de Grote Boze Banken, en ElianeMeer lezen over “Houdt de dief! (vangst #67)”
Brieven aan mijn zoon
‘Ik lieg. Ik noemde de bij die je stak een wesp. Wespen sterven niet na een steek, bijen wel, maar bijen zijn goed en wespen zijn slecht. Soms is het beter om te liegen, om het narratief te beschermen.We hebben niet alleen hun honing nodig’. Wie voedt er wie op? Wie helpt wie volwassen worden?Meer lezen over “Brieven aan mijn zoon”
Aanlegplaats 